Postanowienie NSA z 25 stycznia 2006 r., II OZ 14/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. i S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 399/05 o odmowie przyznania G. P. i S. P. prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi G. i S. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy G. i S. P., skarżącym postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 czerwca 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że ponoszenie kosztów postępowania jest obowiązkiem strony, od którego zwolnienie następuje wyłącznie w wyjątkowych przypadkach, gdy poniesienie kosztów przez stronę postępowania jest niemożliwe lub spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym. Oceniając wniosek skarżących Sąd I instancji uznał, że wskazane dochody oraz majątek skarżących nie uzasadniają przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie.

W dniu 23 grudnia 2005 r. (data prezentaty) do Sądu wpłynęło zażalenie skarżących na powyższe postanowienie. W zażaleniu tym skarżący podnieśli, że wnosili o prawo pomocy w zakresie częściowym., a Sąd oceniając niewłaściwie ich możliwości finansowe pozbawia ich prawa do merytorycznego rozpoznania skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W świetle przepisów dotyczących możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy zażalenie nie jest zasadne. Stosownie bowiem do art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nie jest słuszne twierdzenie zawarte w zażaleniu, że skarżący wystąpili o prawo pomocy w zakresie częściowym. Częściowe przyznanie prawa pomocy obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych (w całości lub w części), albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 powoływanej ustawy). Skarżący wnioskowali zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Odnosząc się zatem do wniosku skarżących należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali w nim

Sygn. akt II OZ 14/06 okoliczności mogących przemawiać za przyznaniem prawa pomocy w sprawie. Z wniosku tego wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącymi pozostaje wyłącznie dorosły niepracujący syn. G.i S. P. osiągają łączny miesięczny dochód brutto w wysokości 3 596, 52 zł. W oświadczeniu o posiadanym majątku skarżący wskazali na mieszkanie spółdzielcze o pow. 72 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 2,46 ha.

Należy podkreślić, że skarżący ponieśli koszt wpisu sądowego od skargi oraz koszt sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 25 maja 2005 r. wydanego w tej sprawie. Nie można zatem przyjąć, że skarżący nie są w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy postanowieniu Sądu I instancji z dnia 18 listopada 2005 r. nie można zarzucić błędnych ustaleń. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący, pomimo wykazanych wydatków, w przypadku zamiaru wnoszenia skargi kasacyjnej są w stanie samodzielnie ponieść koszty ustanowienia pełnomocnika do jej sporządzenia oraz koszty postępowania sprowadzające się na obecnym etapie wyłącznie do obowiązku uiszczenia wpisu od tej. Należy bowiem pamiętać, że spoczywający na stronach obowiązek ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym należy traktować na równi z innymi obciążeniami i wskazywane przez skarżących wydatki nie mogą stanowić o zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.