Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 226/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych skarżącego T. G., zw. dalej skarżącym lub stroną, bez rozpoznania. Sąd Wojewódzki wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
W skardze z dnia 15 stycznia 2015 r. skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym zarządzono przesłanie skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania z powodu braku nadesłania w zakreślonym terminie wypełnionego formularza wniosku. Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł sprzeciw, do którego również nie dołączył przedmiotowego formularza. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący zakwestionował zakreślenie siedmiodniowego terminu do wypełnienia i nadesłania tak skomplikowanego formularza.
Sąd I instancji uznał, że skoro skarżący, pomimo wezwania nie złożył wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu, nie wniósł o przedłużenie terminu do nadesłania tego formularza, ani nie dołączył go do sprzeciwu, to na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., należał pozostawić wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Na powyższe orzeczenia skarżący wniósł zażalenie, wskazując na naruszenie art. 257 p.p.s.a. poprzez odmowę zwolnienia z kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazuje, że jego zdaniem siedmiodniowy termin do wypełnienia i nadesłania formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy ogranicza jego konstytucyjne prawo do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślić należy, że na podstawie art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Warunkiem zastosowania sankcji określonej w art. 257 p.p.s.a. jest uprzednie wezwanie strony do uzupełnienia braków wniosku.
W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca pomimo doręczenia urzędowego formularza wraz z zobowiązaniem do jego wypełnienia i złożenia w odpowiednim do tego terminie oraz pouczeniem o skutkach niedokonania tej czynności, nie nadesłał tego dokumentu, czego skarżący nie kwestionuje.
Nie ulega zatem wątpliwości, że mimo wezwania Sądu, skarżący nie uzupełnił braku wymaganego wniosku o przyznanie prawa pomocy, podczas gdy ustawodawca uzależnił możliwość jego rozpoznania od sporządzenia we wskazanej przepisami formie. Tym samym wymóg zachowania formy złożenia wniosku o przyznanie pomocy na urzędowym formularzu jest bezwzględnie obowiązujący. W przypadku jej braku, wobec dyspozycji art. 257 p.p.s.a. wniosek podlega pozostawieniu bez rozpoznania.
Odnosząc się do argumentu skarżącego dotyczącego ograniczenia konstytucyjnego prawa do sądu Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który składa się na urzędowym formularzu, strona może wnieść do czasu zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.