Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 października 2007r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 475/07 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżących A. i B. S. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę altany.
Na powyższe zarządzenie skarżący złożyli zażalenie, podnosząc, że wartość obiektów objętych nakazem rozbiórki jest niższa niż wysokość wpisu od skargi. W zażaleniu nadmieniono, że B. S. jest osobą bezrobotną, o stwierdzonej częściowej niezdolności do pracy i nie posiada stałych źródeł dochodu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy określono wysokość wpisu od skargi na decyzję, która została wydana w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W tej sytuacji, stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), opłata stała wynosi 500 złotych, bowiem sprawa dotyczy bezspornie "budownictwa i architektury".
Ustosunkowując się do treści zażalenia, należy zauważyć, iż zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Podnoszone przez skarżących argumenty dotyczące niskiej wartości obiektu objętego nakazem rozbiórki, nie mają znaczenia prawnego. Również okoliczność, że jeden ze skarżących nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi, traci na znaczeniu w sytuacji, gdy wezwanie do jego uiszczenia zostało, tak jak w niniejszej sprawie, skierowane do obojga ze skarżących solidarnie. Uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących odnosi bowiem skutek względem drugiego z nich.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.