Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1825/18 odrzucił skargę N. K., dalej skarżąca, na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia 24 kwietnia 2018 r., nr... w przedmiocie uznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że N. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi bądź podpisanie skargi w gmachu Sądu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącej 15 lipca 2018 r.
W odpowiedzi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże nie uzupełniła braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził zatem, że jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. W zarządzeniu wskazano bowiem na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 15 lipca 2018 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 23 lipca 2018 r. Jak już wyjaśniono, skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skargę odrzucił.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zw. z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez odrzucenie skargi pomimo, że w odpowiedzi na wezwania WSA skarżąca wniosła o ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiona do Sądu I instancji skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Każde pismo strony powinno zawierać podpis tejże strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Brakiem formalnym skargi jest brak podpisu strony.
Bezspornym w sprawie jest, że skarżąca nie wykonała wystosowanego do niej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, zatem nie można uznać, że braki formalne skargi zostały usunięte. Wobec powyższego słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.
- - ---------------------- 2