Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. W skardze Stowarzyszenie złożyło również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 262/17 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
W zakreślonym terminie Stowarzyszenie wniosło sprzeciw, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia referendarza w całości, sprostowanie i uzupełnienie postanowienia w części orzekającej, zwolnienie z kosztów sądowych w części oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie Stop Wiatrakom w Wielkopolsce.
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił powyższe zażalenie.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo w przypadkach wymienionych w punktach 1 – 10 tego paragrafu. W katalogu tym nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu. Wobec czego Sąd uznał, że zażalenie to podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 oraz art. 194 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...]
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W aktualnie obowiązującym stanie prawnym na postanowienie Sądu pierwszej instancji wydane na skutek wniesionego sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stanowi o tym wprost art. 260 § 2 in fine P.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka bowiem jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W niniejszej sprawie na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.