Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. P. K. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Po otrzymaniu wezwania skarżący w terminie nadesłał odpisy skargi oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 20 maja 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie utrzymano w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r.
W związku z odmową przyznania skarżącemu prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 21 lipca 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 4 lutego 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lipca 2016 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 4 sierpnia 2016r.
W związku z faktem uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi w dniu 10 sierpnia 2016 r., a zatem po upływie zakreślonego terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 13 września 2016 r., odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Zażaleniem P.K. zaskarżył powyższe postanowienie podnosząc, że spóźnienie się z wpłatą 6 dni nie jest tak wielkim uchybieniem. Ponadto wskazał, że Sąd I instancji zwrócił mu tylko 100 zł a nie cała uiszczoną kwotę 200 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718, dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, P. K. zarządzeniem z dnia 21 lipca 2016 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2016r., czyli do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 28 lipca 2016 r. w związku z czym termin do uiszczenia ww. wpisu sądowego upłynął w dniu 4 sierpnia 2016 r. Skarżący wpis od skargi uiścił jednak dopiero w dniu 10 sierpnia 2016 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono przedmiotową skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji.
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień. W niniejszej sprawie, w wyniku błędu, w sentencji zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził na rzecz P. K. zwrot wpisu od skargi w wysokości 100 zł, gdy tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia bezsprzecznie wynika, że zwrotowi podlegał cały uiszczony przez skarżącego wpis w kwocie 200 zł, zgodnie z zastosowanym przez Sąd I instancji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W związku z powyższym zaistniała potrzeba sprostowania sentencji zaskarżonego postanowienia, o czym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł w punkcie 2 sentencji.