Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 27 stycznia 2016 r., w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 16 marca 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie 102 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionych fotokopii w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 marca 2016 r..
Skarżący nie uiścił wpisu, co potwierdzone zostało notatką urzędową z dnia 25 kwietnia 2016 r. Nie zostały także uzupełnione braki formalne skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał zatem, że skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ pomimo wezwania skarżący nie uiścił w terminie wpisu od skargi oraz nie usunął braków formalnych skargi.
Od powyższego postanowienia zażalenie złożył uczestnik postępowania W. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, któremu zarzucił naruszenie art. 214 § 2 p.p.s.a. oraz art. 105 k.p.a. W uzasadnieniu zażalenia uczestnik postępowania podniósł, że pismo wniesione przez kilka osób, których uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne powinno podlegać jednej opłacie. Nadto w ocenie składającego zażalenie postępowanie powinno zostać umorzone z uwagi na fakt, iż lista stron jest nieaktualna z powodu śmierci wielu właścicieli nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Brak ten uniemożliwia bowiem nadanie sprawie biegu.
W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 16 marca 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to oparto na treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że w sprawach skarg z zakresu zagospodarowania przestrzennego, nieobjętych wpisem stosunkowym, wpis stały wynosi 500 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 27 stycznia 2016 r., w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzja ta jest decyzją z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Zatem w przedmiotowej sprawie prawidłowo ustalono wysokość wpisu od skargi ustalając ją na kwotę 500 zł.
Skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Okoliczności tej zarówno skarżący, jak i wnoszący zażalenie nie kwestionują. Brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutkuje jej odrzuceniem.
Przywoływany w zażaleniu art. 214 § 2 p.p.s.a. w okolicznościach sprawy nie miał zastosowania, stanowi on bowiem, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie skargę wnosiła jedna osoba zatem tylko ona zobowiązana była uiścić wpis sądowy.
W kwestii aktualności listy uczestników stwierdzić należy, że brak udziału danej osoby w postępowaniu wywołanym skargą może być przesłanką do uwzględnienia skargi (art. 145 § 1 pkt 1 lit b p.p.s.a.) lub wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.). Nie ma to jednak przełożenia na ocenę zasadności postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi z powodu braków formalnych i fiskalnych.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.