Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 19 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał K. K. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 lipca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł K. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwanej dalej P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania. Przepis ten jednoznacznie wprowadza więc obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z kolei w myśl art. 214 § 2 P.p.s.a. pisma wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlegają jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosowanie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z art. 214 § 2 P.p.s.a. zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne.
Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601).
Stwierdzić trzeba, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2016 r. złożyli (osobnymi pismami) zarówno skarżący K. K. jak i uczestniczka postępowania E. K. Tym samym Przewodniczący Wydziału II prawidłowo określił, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega wpisowi w wysokości 100 zł zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzić jednak trzeba, że koniecznym było również rozważenie w warunkach przedmiotowej sprawy czy prawa i obowiązki skarżących nie przysługują im wspólnie, a więc czy zastosowanie w sprawie powinien znaleźć art. 214 § 2 zd. drugie P.p.s.a. Jeśli skarżący są właścicielami tej samej, czy też kilku działek, to prawa i obowiązki, których ochrony domagają się w niniejszym postępowaniu są im wspólne, a tym samym zastosować należało art. 214 § 2 zd. pierwsze P.p.s.a. Tak więc zarządzenie winno być na tyle zindywidualizowane, aby możliwa była ocena, czy wymogi wskazane w art. 214 P.p.s.a. miano na względzie określając wysokość należnego w sprawie wpisu. Wskazania też wymagało, którego z wydanych jednego dnia dwu postanowień dotyczy analizowane zarządzenie.
Z uwagi na konieczność dokonania uzupełnienia ustaleń w zakresie wyżej wskazanym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. uchylił zaskarżone zarządzenie.