Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 1311/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku U. M. i A. M. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Olsztynie z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 2 listopada 2016 r. U.M. i A.M. złożyli do WSA w Olsztynie skargę na decyzję SKO w Olsztynie z dnia [...] września 2016 r. Nr [...], którą po rozpoznaniu odwołania strony, utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku rekreacji indywidualnej wraz z przyłączami do zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe na działce nr ew. [...] w obrębie [...], gm. [...].
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w dacie wniesienia skargi kasacyjnej: t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, obecnie: t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa), a na wypadek gdyby organ nie uwzględnił tego wniosku, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa wniesiono o uwzględnienie tego wniosku przez sąd. W uzasadnieniu skargi strona nie przedstawiła argumentacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę SKO w Olsztynie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w skarżonej decyzji. Odnośnie złożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium nie przedstawiło swojego stanowiska.
Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że strona skarżąca nie wykazała, iż w przedmiotowej sprawie wykonanie decyzji organu odwoławczego w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bądź też zachodzi w tym wypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bowiem taka decyzja nie nadaje się do wykonania i wykonania takiego nie wymaga.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli A. i U. M., zarzucając mu:
- - naruszenie art. 61 § 3 Ppsa poprzez jego niezastosowanie wobec braku wystąpienia przesłanek materialnych, podczas gdy przepis ten wskazanych przesłanek nie przewiduje.
W konsekwencji podniesionego zarzutu skarżący wnieśli o:
- - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, że na podstawie skarżonej decyzji organ nadzoru budowlanego jest zobligowany wydać orzeczenie nakazujące rozbiórkę przedmiotowego obiektu budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 Ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nie mają racji skarżący podnosząc, że przepis art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje wystąpienia przesłanek materialnych, gdyż - co równie słusznie eksponował sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś (red.). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r. sygn. SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Objęta skargą w niniejszej sprawie decyzja SKO w Olsztynie do takich aktów nie należy.
Z tych też względów nie może strona skarżąca skutecznie wywodzić naruszenia w warunkach przedmiotowej sprawy art. 61 § 3 Ppsa, gdyż co do zasady cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne. Trafnie tym samym wskazał sąd pierwszej instancji, że skarżona decyzja z uwagi na jej charakter nie uzasadnia jej wstrzymania. W decyzji takiej nie można, bowiem odnaleźć takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Ponieważ prawidłowość oceny zaprezentowanej przez sąd pierwszej instancji nie została skutecznie podważona w rozpoznawanym zażaleniu, środek ten jako bezzasadny podlegał oddaleniu.
Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że skarżący w swojej skardze w ogóle nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a tymczasem to na stronie domagającej się udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku. Taka argumentacja pojawiła się dopiero w zażaleniu na postanowienie WSA w Olsztynie, nie zmienia ona jednak postaci rzeczy, gdy idzie o charakter prawny zaskarżonej decyzji.
Nietrafnie ponadto żalący się zarzucają sądowi wojewódzkiemu omyłkowe przywołanie przedmiotu sprawy administracyjnej rozstrzyganej przez SKO w Olsztynie, na co wskazuje treść rozstrzygnięcia organu I instancji – Wójta Gminy [...].
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.