Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2298/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw A. S.A. z siedzibą w C. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 21 grudnia 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpis z KRS) oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 21 grudnia 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] stycznia 2021 r. (ZPO - k. 16). Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. nadesłanym pocztą elektroniczną (k.
13) pełnomocnik skarżącej nadesłał potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego co znalazło odzwierciedlenie w rejestrze opłat sądowych WSA w Warszawie pod pozycją [...]. Sąd podkreślił, że skarżąca uzupełniła brak fiskalny w terminie, natomiast nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie [...] stycznia 2021 r. wobec czego Sąd odrzucił wniesiony sprzeciw.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu strona zarzuciła:
- 1. błędne uznanie iż wnoszący sprzeciw od decyzji nie wykonał zarządzenia z dnia 21 grudnia 2020 r. w przedmiocie złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpisu z KRS) oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej, w terminie 7 dni, ponadto, że Wezwania (w domyśle Zarządzenie obejmujące odpis z KRS oraz pełnomocnictwo i zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego), zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] stycznia 2021 r., podczas gdy w dniu [...] stycznia 2021 r. osoba uprawniona do odbioru korespondencji w imieniu pełnomocnika skarżącej (Prawnik Kancelarii M. D.), odebrała przesyłkę Nr [...], zawierającą wyłącznie dokumenty w postaci strony tytułowej: Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z odpisem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100,00 zł (oba dokumenty i stronę tytułową przedstawiono w załączeniu), bez zarządzenia obejmującego uzupełnienie braków formalnych w postaci odpisu z KRS oraz pełnomocnictwa skarżącej, co doprowadziło do błędnego uznania, iż skarżąca nie wykonała Zarządzenia Przewodniczącego w przedmiotowym zakresie oraz dotkliwego dla skarżącej skutku w postaci odrzucenia sprzeciwu;
- 2. błędne uznanie, iż termin 7 dni wyznaczony do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie dokumentów określających umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpisu z KRS) oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej, rozpoczął swój bieg w dniu [...] stycznia 2021 r., podczas gdy zarządzenie obejmujące wykazanie umocowania nie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej, w odróżnieniu od zarządzenia osobiście wykonanego przez pełnomocnika skarżącej w dniu [...] stycznia 2021 r., poprzez uiszczenie wpisu od skargi,
- 3. sprzeczność ustaleń WSA w Warszawie z oceną zachowania podejmowanego przez pełnomocnika skarżącej w sprawie, wynikającą z pominięcia względów doświadczenia życiowego, albowiem w sytuacji dokonanego uzupełnienia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie ([...] stycznia 2021 r.), którą to okoliczność Sąd odnotował, brak było podstaw do uznania, że pełnomocnik pominął zarządzenie w części obejmującej odpis z KRS oraz pełnomocnictwo, które nota bene zostało mu udzielone albowiem znajduje się w aktach postępowania administracyjnego, a zatem mogło zostać złożone, co doprowadziło do błędnego uznania, iż pełnomocnik nie wykonał zarządzenia Sądu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę w przypadku ustalenia, że w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponadto, na podstawie art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie przesyłkę, która powinna zawierać wezwania do uzupełnienia braków formalnych, dostarczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] stycznia 2021 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, w rubryce rodzaj przesyłki, zawarto opis "wstępne", co uniemożliwia identyfikację zawartości. Nie można zatem przyjąć, że pracownik kancelarii, podpisując się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, świadomie przyjął wezwania, o których pisze w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze wątpliwości wynikające z braku dowodów co do prawidłowego wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, w sprawie niniejszej uznał, że zaskarżone postanowienie winno być uchylone. Podniesione przez pełnomocnika skarżącej okoliczności wywołujące uzasadnioną wątpliwość skutecznego doręczenia wezwania, nie mogą pozbawiać strony skarżącej zagwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na korzyść strony skarżącej przemawia dodatkowo kwestia uiszczenia w terminie wymaganego wpisu od sprzeciwu. Nie można zakładać, że wykonując jedno wezwanie Sądu prawidłowo, pełnomocnik uchybił innemu obowiązkowi z własnej winy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.