Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Po 690/16, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał A. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w kwocie 500 złotych.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skarżący, podnosząc, że uiszczenie ww. kwoty przekracza jego możliwości finansowe. Dlatego skarżący wniósł o zwolnienie od wpisu sądowego ponad kwotę 100 złotych. Ponadto wskazał, że przed WSA w Poznaniu toczy się kilka postępowań dotyczących budowy elektrowni wiatrowych na terenie Gmin D. i Ś., co wymaga uzupełnienia i sprostowania zarządzenia. Ponadto Sąd zaniechał zbadania szczegółowo stanu majątkowego i finansowego skarżącego. Ponadto skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 30 listopada 2016 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z treścią art. 220 § 3 ww. ustawy przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżąca nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2-4 p.p.s.a. Ponadto wskazania wymaga, że dla prawidłowości wydanego zarządzenia nie ma znaczenia fakt złożenia w tej sprawie wniosku o prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wniosek ten został bowiem złożony już po wydaniu zaskarżonego zarządzenia wraz z przedmiotowym zażaleniem.
Ponadto na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, prawomocnym postanowieniem z dnia 10 listopada 2016 r. Sąd I instancji utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy (w zakresie wnioskowanym, tj. kosztów sądowych). Zgodnie z obowiązującymi przepisami na takiego rodzaju rozstrzygnięcie nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec podniesionej argumentacji w zażaleniu wskazania wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do oceny legalności zapadłych prawomocnych postanowień w przedmiocie prawa pomocy, ani do oceny zdolności finansowych skarżącego ponad to co zostało orzeczone w prawomocnym orzeczeniu w tym przedmiocie przez Sąd I instancji.
Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 złotych. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do skarg z zakresu budownictwa i architektury. Wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie wynika zatem wprost z obowiązujących przepisów prawa.
Odnośnie zaś podnoszonej w zażaleniu kwestii uzupełnienia i sprostowania zaskarżonego zarządzenia, wskazania wymaga, że w zarządzeniu tym w sposób prawidłowy wskazano jakiej konkretnie sprawy ono dotyczy, a mianowicie przez wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego oraz ogólnego przedmiotu sprawy. To konkretna decyzja administracyjna jest przedmiotem zaskarżenia, a tym samym i przedmiotem rozpoznania przed Sądem Administracyjnym. Stąd brak wskazania w zaskarżonym zarządzeniu jakiej konkretnie dotyczy inwestycji nie może stanowić o wadzie zarządzenia prowadzącej do jego uchylenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.