Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 lipca 2016 r., III SA/Kr 909/16 wezwano skarżącego P. K., zw. dalej skarżącym, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718), zw. dalej p.p.s.a., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Wojewody M. z dnia 6 maja 2016 r., nr..., stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący P. K. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zażalenie jest uzasadnione w związku z zamiarem wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2016r. Referendarz Sądowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 7 października 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał ww. postanowienie w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone zarządzenie z dnia z dnia 1 lipca 2016 r., nie narusza powołanych powyżej przepisów, gdyż zasadnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu i prawidłowo określono jego wysokość.
Objęta skargą decyzja Wojewody M. z dnia 6 maja 2016 r. utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 15 marca 2016r. orzekającą o wymeldowaniu z pobytu stałego P. K. z lokalu mieszkalnego nr 1 przy ul. M.... w K. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Skarżący wnioskował o przyznanie prawa pomocy i uzyskał postanowienie odmowne.
Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do decyzji wydanych z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, a w tym trybie zapadła zaskarżona decyzja Wojewody M. Wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie wynika zatem wprost z obowiązujących przepisów.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 2