Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 października 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1403/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.H. i E. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 czerwca 2018 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz 5 odpisów skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 30 czerwca 2018 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w stosunku skarżących w dniu 9 lipca 2018 r. Pismem z dnia 7 lipca 2018 r., nadanym w tym samym dniu, pełnomocnik skarżących wniósł o przyznanie im prawa pomocy (w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych) oraz dołączył pełnomocnictwo, nie dołączając jednak ww. odpisów skargi. W związku z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 5 jej odpisów, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił skargę.
Zażaleniem M. H. i E. H. zaskarżyli powyższe postanowienie, podnosząc, że w zakreślonym terminie, tj. w dniu 7 lipca 2018 r., przesłali w formie przesyłki pocztowej w formie elektronicznej i tradycyjnej 5 egzemplarzy przedmiotowej skargi i przesyłka ta dotarła na adres WSA w Warszawie, co wynika z pisma z dnia 24 października 2018 r. Nieuzasadnione jest zatem stwierdzenie, że nie zawierała ona kopii skargi w 5 egzemplarzach bowiem skarżący wypełnili wszystkie wskazania zarządzenia z dnia 18 czerwca 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (publ. CBOSA) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że na mocy zarządzenia z dnia 18 czerwca 2018 r. wezwano skarżących m.in. do nadesłania 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 18), oraz że wezwanie to skutecznie doręczono skarżącym w dniu 30 czerwca 2018 r. (k. 24). Zgodzić należy się też ze stanowiskiem Sądu I instancji, że ww. zarządzenie nie zostało przez skarżących wykonane. Nadana przez pełnomocnika skarżących w dniu 7 lipca 2018 r. w placówce pocztowej przesyłka, wbrew twierdzeniom autora zażalenia, nie zawierała bowiem przedmiotowych odpisów. Świadczy o tym zarówno znajdująca się na piśmie przewodnim prezentata Sądu, z której wynika, że załączono do niego trzy dokumenty, oraz sama treść pisma przewodniego, w którym pełnomocnik skarżących wskazał, iż wykonując polecenie Sądu przesyła: wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego; pełnomocnictwo udzielone przez skarżących; wskazanie, że przesłana skarga na decyzję (...) stanowi jednocześnie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. W tej sytuacji trafnie przyjął Sąd I instancji, iż nie można uznać, że skarżący wywiązali się z obowiązku nadesłania żądanych odpisów skargi. W konsekwencji słusznie zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.