Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Gminy [...] od wyroku z 8 września 2016 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 568/15, którym stwierdzono nieważność uchwały Rady Gminy [...] z [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obrębu[...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga kasacyjna wniesiona przez Gminę [...] jest niedopuszczalna, ponieważ Gmina nie była stroną postępowania sądowego. Sąd I instancji powołał się na treść art. 25 i art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) oraz uchwałę NSA z 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 3/12. Podkreślił, że dopuszczono do udziału w postępowaniu pełnomocnika Rady Gminy [...] (organu), który złożył pełnomocnictwo podpisane przez Wójta Gminy[...].
Stroną przeciwną wobec Wojewody [...] jest wyłącznie Rada Gminy[...], a nie Gmina [...] jako osoba prawna. Z tych powodów skarga kasacyjna wniesiona przez Gminę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu zgodnie z art. 178 P.p.s.a.
Gmina [...] wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 w związku z art. 25 § 1 P.p.s.a. polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że skarga kasacyjna została złożona przez podmiot nieuprawniony, tj. uznanie, że Gmina [...] nie jest stroną niniejszego postępowania, podczas gdy posiada ona zdolność procesową w sprawie; naruszeniu art. 141 § 4 zd. 1 P.p.s.a. w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na niedokładnym zbadaniu sprawy i niepełnym i częściowo błędnym ustaleniu stanu faktycznego w zakresie niespójności w zakresie zasadności uznania za stronę Gminę[...], a w konsekwencji na przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż zachodzą podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej Gminy [...] na posiedzeniu niejawnym.
W skardze Wojewoda określił, że stroną przeciwną jest Rada Gminy[...], natomiast w odpowiedzi na skargę wskazano, że nie jest to stanowisko prawidłowe. Pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo od Gminy [...] i wskazywał, że reprezentuje zarówno Radę Gminy[...], jak i Gminę[...]. Na dzień wniesienia skargi zdolność sądową posiadała gmina, a rada gminy nie posiadała zdolności sądowej, zatem skarga powinna była zostać odrzucona. Skarżąca podkreśliła, że z uchwały NSA z 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 3/12 wynika, iż w sprawach, w których przedmiotem jest uchwała rady gminy zdolność sądową posiada gmina, którą reprezentuje jej organ wykonawczy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Nie można podzielić stanowiska Sądu I instancji co do tego, że Gmina jako osoba prawna nie była stroną postępowania ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obrębu[...]. Wynika to wprost z treści art. 25 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym m.in. osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa).
Powołana przez Sąd I instancji uchwała NSA z 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 3/12 (ONSAiWSA z 2013 r. nr 2 poz.
21) dotyczy zdolności procesowej w sprawach skarg, których przedmiotem jest skarga na uchwałę rady gminy. W uchwale wyjaśniono, że w postępowaniach w sprawach skarg na uchwałę rady gminy zdolność procesową (art. 26 § 2 w związku z art. 28 § 1 i art. 32 P.p.s.a.) ma co do zasady wójt (burmistrz, prezydent miasta). Organ wykonawczy gminy jest jej reprezentantem "na zewnątrz", a zatem także w postępowaniach sądowych, które mają taki właśnie zewnętrzny charakter. Uchwała dotyczy wprost zdolności procesowej a nie zdolności sądowej tego typu sprawach. W pośredni sposób wynika z niej również zdolność sądowa gminy w sprawach skarg na uchwały rady gminy. Wbrew stanowisku Sądu I instancji, nie można zgodzić się z tezą, że gmina nie jest stroną postępowań w sprawach ze skarg na uchwały rady gminy. Taki wniosek nie wypływa z przytoczonej wyżej uchwały. Wymaga podkreślenia, że organy gminy wykonują zadania gminy i w tym zakresie podejmują uchwały i zarządzenia w sprawach z zakresu administracji publicznej, dlatego można mówić, iż także sama gmina ma zdolność sądową w tych sprawach (por. wyrok NSA z 17 maja 2013 r., II OSK 2878/12). Prawidłowości powyższego rozumowania nie podważa treść art. 32 P.p.s.a., z którego wynika, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stroną jest organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Nie można na jego podstawie wyprowadzić wniosku, że skoro stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest organ (rada gminy), to wyłącza to zdolność sądową gminy w sprawie skarg na akty wydane przez jej organ. Powyższe wywody prowadzą do wniosku, że Sąd I instancji niezasadnie uznał skargę kasacyjną wniesioną przez Gminę Udanin za niedopuszczalną, a następnie na podstawie art. 178 P.p.s.a. ją odrzucił.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając, że zarzuty zażalenia są usprawiedliwione, orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
- - ---------------------- 3