Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 listopada 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1833/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] czerwca 2017 r., znak [...], przyjmując, że mimo wezwania skarga nie została podpisana przez osobę do tego uprawnioną.
Sąd wskazał, że zarządzeniem z 23 sierpnia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała pełnomocnika skarżącej do złożenia po pierwsze, pełnomocnictwa procesowego upoważniającego M. R. do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, spełniającego wymogi art. 35 § 1 lub 2 p.p.s.a., w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia pełnomocnika w sprawie, po drugie, dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, wykazującego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpis z KRS). Pismem z 7 września 2017 r., w wyznaczonym terminie został nadesłany żądany odpis z KRS oraz pełnomocnictwo. W związku z faktem, iż nadesłane pełnomocnictwo nie spełniało wymogów określonych w art. 35 p.p.s.a., ponieważ nie wynikało z niego, że pełnomocnik skarżącej jest jednym z podmiotów wymienionych w tym przepisie, zarządzeniem z 3 października 2017 r. pominięto w dalszych czynnościach pełnomocnika skarżącej i jednocześnie wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi zgodnie ze sposobem reprezentacji wynikającym z KRS w siedzibie Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.
Jednocześnie poinformowano skarżącą, że nadesłane przy piśmie z 7 września 2017 r. pełnomocnictwo nie spełniało wymogów określonych w art. 35 p.p.s.a. Wskazano także, że niewykonanie wyżej wskazanego wezwania w terminie 7 dni od daty doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.
W tych okolicznościach Sąd pierwszej instancji stwierdził, że mimo wezwania nie został uzupełniony brak formalny skargi poprzez jej podpisanie w sposób wynikający z odpisu z KRS. Zaznaczył, że skarżąca 16 października 2017 r. ponownie złożyła pełnomocnictwo takie jak przy piśmie z 7 września 2017 r., to znaczy dla M. R., który jednakże nie może być pełnomocnikiem, gdyż nie zostało wykazane, że jest jedną z osób wskazanych w art. 35 p.p.s.a.
Skarżąca od wskazanego postanowienia wniosła zażalenie, w którym twierdziła, że wykonała wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, gdyż przedłożyła pełnomocnictwo dla M. R. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Istota sprawy sprowadza się do tego, że skarga została podpisana przez M. R., który po pierwsze, według odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej, po drugie, nie jest żadną z osób, które w myśl art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), mogą występować przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika. W związku z tym skarżąca prawidłowo została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie przez osobę, która według odpisu z KRS, może ją reprezentować. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej, jak wynika z akt sądowych, 9 października 2017 r. i mimo tego skarga nie została uzupełniona.
Nie można było uznać, że uzupełnieniem skargi jest ponowne złożenie pełnomocnictwa dla M. R., gdyż równocześnie z wezwaniem wyjaśniono skarżącej, że wcześniej złożone dla M. R. pełnomocnictwo nie spełnia wymogów określonych w art. 35 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.