Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej "skarżąca") na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że w dniu [...] lipca 2017 r. skarżąca spółka nadała w Urzędzie Pocztowym Poczty Polskiej S.A. w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2017 r. Skargę wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Sąd wyjaśnił, że z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017, poz. 935; dalej "ustawa nowelizująca") art. 53 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017; poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) otrzymał brzmienie - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Na mocy art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej przepis art. 53 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. W przedmiotowej sprawie, z uwagi na wydanie przez organ administracji publicznej zaskarżonego postanowienia w dniu [...] maja 2017 r., w ocenie Sądu, zastosowanie znajduje art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Zaskarżone postanowienie z [...] maja 2017 r. zostało doręczone skarżącej w dniu [...] czerwca 2017 r., zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na ww. akt upłynął z dniem [...] lipca 2017 r. Celem nadania skardze prawidłowego biegu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był przekazać skargę właściwemu organowi, co uczynił w dniu 13 lipca 2017 r., a zatem w ocenie Sądu należało uznać, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu wynikającego z przepisów prawa obowiązujących na dzień wydania zaskarżonego aktu, albowiem w tej sytuacji faktycznej, dla ustalenia daty wniesienia skargi przez skarżącą decydujące znaczenie ma data przekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesyłki skierowanej do właściwego organu – Ministra Środowiska.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. Sp. z o.o. z siedzibą w R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
- art. 58 § 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie, w sytuacji gdy skarżąca działając bez profesjonalnego pełnomocnika, opierając się na art. 53 § 4 p.p.s.a, złożyła skargę bezpośrednio do WSA w Warszawie, co zgodnie z powołanym przepisem skutkuje wniesieniem skargi w terminie;
- art. 53 § 4 p.p.s.a. – poprzez jego niezastosowanie i odrzucenie skargi, w sytuacji gdy skarżąca wniosła skargę w przewidzianym terminie do sądu, zgodnie z przepisami.
W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podkreślił, że na etapie składania skargi skarżąca działała bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu skargę złożono w oparciu o przepisy z których wynikało, że złożenie jej bezpośrednio do Sądu będzie uważane za zachowanie terminu. Nie można zatem, w ocenie pełnomocnika, zarzucić skarżącej niedbalstwa i naruszenia ustawowego terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie (...) jest przedmiotem skargi (art. 54 ust. 1 p.p.s.a.). Jeżeli czynność ta nastąpiła po upływie terminu do wniesienia skargi, to następuje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie ukształtowany został pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie przez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:]. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 328 oraz powołane tam orzecznictwo). Wprawdzie żaden z przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewiduje obowiązku Sądu przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy.
Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać należy, że zmiany w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonane ustawą nowelizującą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) określają procedurę wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, przewidując w § 4 dodanym do art. 53, że termin, o którym mowa w § 1 i 2 uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego, jednakże przepis ten, z mocy przepisów intertemporalnych zawartych w ustawie nowelizującej, nie znajduje zastosowania do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, tak jak w sprawie niniejszej.
Jak słusznie wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia art. 17 ust. 2 ww. ustawy nowelizującej stanowi, iż art. 53 w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. W niniejszej sprawie należało zatem zastosować przepisy obowiązujące przed 1 czerwca 2017 r. Skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ o sposobie zaskarżenia aktu administracyjnego i fakt, że nie zastosowała się do tego pouczenia, stosując przepisy obowiązujące po 1 czerwca 2017 r., nie usprawiedliwia uchybienia przez nią terminu do skutecznego wniesienia skargi.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.