Postanowienie NSA z 27 lutego 2015 r., II OZ 151/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.Ż. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1190/14 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych

Sprawa

w sprawie ze skargi R.Ż. na postanowienie Nr [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Wojciech Mazur przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. oddalił skargę R.Ż. na postanowienie Nr [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Skarżąca pismem z dnia 29 października 2014 r. złożyła wniosek o uzasadnienie ww. wyroku.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia w postępowaniu egzekucyjnym.

Pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. skarżąca poinformowała Sąd, iż już wpłaciła 100 złotych.

Sąd I instancji w dniu 12 grudnia 2014 r. ustalił, iż powyższa opłata kancelaryjna nie została uiszczona przez skarżącą.

Wobec braku wpływu na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2014 r. wezwał skarżącą w terminie 7 dni do nadesłania dowodu uiszczenia ww. opłaty kancelaryjnej oraz sprecyzowania charakteru procesowego pisma z dnia 5 grudnia 2014 r. pod rygorem przyjęcia, iż jest ono zażaleniem na zarządzenie Sędziego z dnia 14 listopada 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.

Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 234 § 2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a."), za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek.

Zgodnie natomiast z przepisem § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia lub doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 złotych.

W rozpoznawanej sprawie R.Ż. pismem z dnia 29 października 2014r. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 23 października 2014 r., a zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 listopada 2014 r. została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w terminie 7 dni, pod rygorem jej ściągnięcia. Sąd I instancji w dniu 12 grudnia 2014 r. ustalił, iż powyższa opłata kancelaryjna nie została uiszczona przez skarżącą.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż brak dokonania powyższej opłaty oznaczał po stronie Sądu I instancji obowiązek podjęcia działań zmierzających do uiszczenia przez stronę opłaty kancelaryjnej za doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Należy również wskazać, że w niniejszym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny dokonał tylko i wyłącznie kontroli zasadności wydanego zarządzenia, zatem inne kwestie podniesione w zażaleniu, nie mogły być przez Sąd rozpoznane.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.