Uzasadnienie
W dniu 18 maja 2004 r. B. P. wniosła skargę na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 15 kwietnia 2004 r., zn. [...] którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 24 lutego 2004 r., zn. [...] o nakazie przywrócenia stanu poprzedniego sposobu użytkowania budynku (z funkcji zakładu produkcyjnego elementów stalowych na funkcję budynku gospodarczego). W piśmie z dnia 20 września 2004 r., złożonym w dniu 23 września 2004 r., skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 października 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 702/04, oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie nie została przez skarżącą uprawdopodobniona. Ponadto B. P. w skardze podała, że zakaz użytkowania budynku spowodował zamknięcie zakładu i zwolnienie pracownika; a następnie we wniosku z dnia 20 września 2004 r. wystąpiła z żądaniem wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo konieczności zamknięcia zakładu. Sąd stwierdził, że nie zachodzi konieczność wstrzymania decyzji, ponieważ jej wykonanie nie uniemożliwia ponownego uruchomienia w przedmiotowym budynku takiej samej działalności, o ile zostanie zachowana droga przewidziana prawem.
Na doręczone w dniu 16 grudnia 2004 r. postanowienie Sądu, skarżąca wniosła w dniu 23 grudnia 2004 r. zażalenie, w którym twierdzi, że "wykonanie obowiązku określonego decyzją, czyli przywrócenie poprzedniego stanu użytkowania, doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody, w tym do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – poprzez zaprzestanie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, co wiązałoby się z ogromnymi, niekorzystnymi dla niej skutkami finansowymi", a także do zwolnienia pracownika i w rezultacie do utraty źródła utrzymania.
Sygn. akt II OZ 152/05
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270); wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (w tym wypadku decyzji) może nastąpić, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała w sposób dostateczny, że podane przez nią skutki faktycznie nastąpią. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wystarcza do uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa ich wystąpienia w bezpośrednim następstwie i powoduje odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek swój skarżąca uzasadnia jedynie tym, że "wykonanie tego obowiązku (zmiany sposobu użytkowania) doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody w tym do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (poprzez zaprzestanie jakiejkolwiek działalności a więc ogromnych skutków finansowych)".
Zgodnie z przepisem art. 61 § 4 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności w każdym czasie, jeżeli nastąpi zmiana okoliczności. Skarżąca w zażaleniu nie podaje żadnych nowych okoliczności, a podniesione przez nią argumenty nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji, skoro nie zostały w jakikolwiek sposób wykazane.
Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i w zażaleniu podniosła, że w wyniku wykonania tej decyzji musiałaby przerwać działalność i poniosłaby znaczne koszty, ale nawet nie przybliżyła wartości tych kosztów. Ponadto w zażaleniu B. P. twierdzi, że odmowa wstrzymania decyzji spowoduje konieczność zwolnienia pracownika, natomiast w swoim odwołaniu z dnia 13 lutego 2004 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach i w skardze do Sądu z dnia 17 maja 2004 r. pisze, że pracownika już zwolniła.
Sygn. akt II OZ 152/05
Skarżąca nie podała żadnych argumentów przemawiających za uznaniem, iż wykonanie tej decyzji spowoduje skutek trudny do odwrócenia lub spowoduje znaczną szkodę .
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i z tej przyczyny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.