Postanowienie NSA z 21 lutego 2006 r., II OZ 153/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie,

Rozpoznanie

w dniu 21 lutego 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 grudnia 2005r., Sygn. akt II SA/Lu 876/05 o ustanowieniu dla Z. F. adwokata oraz o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. F. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 17 sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: o d d a li ć z a ż a l e n i e.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 grudnia 2005r. Sąd I instancji przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, odmawiając jednocześnie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się na art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uznając, że w przypadku skarżącego zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła T. S.- uczestnik postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym i autonomicznym, wszczynanym na wniosek strony. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony jeszcze przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie natomiast do treści art. 50§ 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi, a zgodnie z art. 64§ 3 ustawy również i wniosku, jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy zatem stwierdzić, iż stroną postępowania w przedmiocie prawa pomocy jest wnioskodawca, bowiem jego interesu prawnego dotyczy przedmiotowe postępowanie.

W niniejszej sprawie wniosek o prawo pomocy złożył skarżący Z. F., wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Sąd I instancji rozpoznając wniosek skarżącego postanowieniem z dnia 8 grudnia 2005r. ustanowił dla skarżącego adwokata odmawiając jednocześnie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Od powyższego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła T. S.- uczestnik postępowania, która zdaniem Sądu nie ma żadnego interesu prawnego w zaskarżeniu tego postanowienia. Zaskarżone postanowienie w żadnym stopniu nie dotyczy interesu prawnego T. S., albowiem rozstrzyga kwestie prawa pomocy w incydentalnym, autonomicznym postępowaniu wszczętym wnioskiem Z. F.. Wynik tego incydentalnego postępowania w żadnym stopniu nie wpływa na wynik zasadniczego postępowania dotyczącego nakazu rozbiórki obiektu.

Wobec tego, że wniesione zażalenie nie ma żadnych usprawiedliwionych podstaw

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270ze zm.) orzekł jak w sentencji.