Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 545/12 odmówił K. K. sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 10 grudnia 2012 r.
Sąd wskazał, że w/w wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku nikt się nie stawił, pomimo prawidłowego zawiadomienia.
W dniu 19 grudnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) K. K. nadał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku liczony od dnia ogłoszenia wyroku, tj. od dnia 10 grudnia 2012 r. upłynął w dniu 17 grudnia 2012 r., a zatem przedmiotowy wniosek został złożony po upływie ustawowego terminu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., postanowiono odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Ogłoszenie wyroku w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu 10 grudnia 2012 r. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął zatem z dniem 17 grudnia 2012 r.
Wniosek taki został nadany przez skarżącego w dniu 19 grudnia 2012 r., a więc z przekroczeniem terminu.
Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił stronie sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 10 grudnia 2012 r. ze względu na złożenie wniosku z uchybieniem ustawowego terminu.
Za niezasadne należy uznać stanowisko skarżącego, że skoro stawiennictwo na rozprawie było nieobowiązkowe, Sąd był zobowiązany poinformować skarżącego o wyroku. Należy zwrócić uwagę, że skarżącemu w zawiadomieniu o terminie rozprawy wskazano jak powinien się zachować, w określonych w tym zawiadomieniu sytuacjach. W punkcie 3 pouczenia zawartego w w/w zawiadomieniu znajduje się zapis, że jeśli skarga zostanie oddalona, to uzasadnienie wyroku sporządzone zostanie wyłącznie na wniosek strony, zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Sąd jednocześnie wskazał skarżącemu, że tylko stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Skarżący w takiej sytuacji – jak wynika z akt sprawy – się nie znajdował, a zatem powinien w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zgodnie z treścią pkt 3 pouczenia. Podkreślenia wymaga, że to obowiązkiem skarżącego było podjęcie odpowiednich czynności mających na celu uzyskanie informacji o treści zapadłego rozstrzygnięcia. Sąd I instancji realizując zasadę wyrażoną w art. 6 p.p.s.a., wskazał skarżącemu czynności procesowe, które powinien podjąć, a więc pouczył o sposobie i terminie wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia rozstrzygnięcia, a także pouczył o skutku prawnym zaniedbania tejże czynności.
Okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego pozostają poza zakresem niniejszego postępowania. Mogły one stanowić uzasadnienie ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku, który jednak nie został w niniejszej sprawie wniesiony.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.