Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie II SA/Kr 1143/17 odrzucił skargę S. S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 300 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz.2193). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 października 2017 r., a zatem termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 13 października 2017 r. skarżący nie uiścił wpisu. Sąd I instancji wskazał, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił należnego wpisu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił nieopłaconą skargę.
Na powyższe postanowienie S. S. wniósł zażalenie, zaskarżając powyższe postanowienie w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej opłaty od skargi.
W uzasadnieniu zażalenia podnosił, że w dniu 6 października 2017 r. w korespondencji sądowej otrzymał wyłącznie wezwanie do uzupełnienia 7 odpisów skargi i było to jedyne pismo wzywające do usunięcia braków, które wykonał w dniu 12 października 2017 r. Natomiast nie otrzymał zarządzenia obligującego go do dokonania opłaty od skargi w wysokości 300 zł i nie posiada takiej korespondencji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W kontekście analizowanej sprawy bezspornym jest, że wniesiona skarga była obarczona brakami formalnymi w postaci jej nieopłacenia, które uniemożliwiały merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Kwestią sporną w sprawie jest wyłącznie, jak twierdzi skarżący, że w korespondencji z Sądu otrzymał wyłącznie wezwanie do uzupełnienia 7 odpisów skargi i było to jedyne pismo wzywające do usunięcia braków. Natomiast nie otrzymał zarządzenia obligującego go do dokonania opłaty od skargi w wysokości 300 zł i nie posiada takiej korespondencji.
Zdaniem Sądu, zarzuty te są nietrafne. Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarżący nie uzupełnił wymaganych braków formalnych skargi, co w konsekwencji spowodowało jej odrzucenie. Istotnym jest, że starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 18 września 2017 r. wezwał skarżącego do złożenia 7 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejno, zarządzeniem z dnia 19 września 2017 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wezwał skarżącego do uiszczenia kwoty 300 zł tytułem wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. zarządzenia zostały wysłane do skarżącego na odrębnych drukach, jednakże umieszczone w jednej kopercie (z/po k.
- Praktyka wysyłania przez Sąd w jednej przesyłce kilku pism do tego samego adresata nie budzi wątpliwości. Istotnym jest, aby fakt ten został odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 42/17). Tak było w sprawie niniejszej. Zatem twierdzeń skarżącego w kwestii nieotrzymania w przesyłce sądowej zarządzenia w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie można uznać, aby okoliczność ta rzutowała na prawidłowość doręczenia wskazanej przesyłki. Oba wymienione wezwania zostały wysłane do strony skarżącej w jednej kopercie, o czym świadczy adnotacja zawarta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Własnoręczny podpis skarżącego na druku odbioru przesyłki pocztowej jest potwierdzeniem okoliczności faktycznego jej otrzymania i prowadzi do domniemania prawidłowego doręczenia zawartych w niej dokumentów opisanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wobec powyższego należało przyjąć, iż wymogi prawidłowego doręczenia zostały zachowane. Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą zważywszy, że skarżący nie podejmował próby reklamacji ww. przesyłki.
Natomiast wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie i nie ma związku z podniesionymi zarzutami w tej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.