Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 18 grudnia 2008 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2045/08) wezwał M. P. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez nią skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca zarzuciła naruszenie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm.) i wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Zdaniem skarżącej zobowiązanie do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie powinno wynikać z § 2 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia, bowiem jest to sprawa z zakresu nieruchomości, a nie z zakresu budownictwa i architektury.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i 212 § 1 p.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Natomiast zwolnienia od kosztów sądowych zostały przewidziane w rozdziale 3 działu V p.p.s.a., a w szczególności w jej art. 239. Zgodnie z art. 239 p.p.s.a. wyróżnia się dwie kategorie zwolnień od kosztów sądowych:
- - zwolnienia przedmiotowe (zawarte w pkt 1 od lit. "a" do "f");
- - zwolnienia podmiotowe (zawarte w pkt 2-4).
Do zwolnień przedmiotowych zaliczano sprawy, które dotyczą szeroko pojmowanej pomocy społecznej, bezrobocia, zasiłków chorobowych, świadczeń leczniczych, rehabilitacyjnych, spraw ze stosunku pracy, ubezpieczeń społecznych oraz powszechnego obowiązku obrony. Jest to katalog zamknięty, przeznaczony dla spraw szczególnie istotnych.
Z uwagi na to, że przedmiotowa sprawa nie mieści się w zakresie przedmiotowym wspomnianego artykułu art. 239 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skarżący nie podlegają wyłączeniu z mocy prawa z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, iż niniejsza sprawa ze skargi na decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie ustalenia lokalizacji drogi dla inwestycji "Budowa skrzyżowania drogi krajowej Nr 2 z Trasą Siekierkowską" w Warszawie (budowa "Trasy Siekierkowskiej" - odcinek IIC węzeł "Marsa") wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej na terenie Dzielnicy Wawer miasta stołecznego Warszawy i Dzielnicy Praga-Południe miasta stołecznego Warszawy w województwie mazowieckim jest sprawą z zakresu zagospodarowania przestrzennego, do której ma zastosowanie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi jest bowiem przede wszystkim decyzją z zakresu zagospodarowania przestrzennego i to wyznacza przedmiot sprawy, ponieważ pozostałe rozstrzygnięcia zawarte i wynikające z takiej decyzji są jedynie konsekwencją określenia przeznaczenia nieruchomości pod drogę.
Z treści zaskarżonego zarządzenia nie wynika także, aby (jak błędnie zakładała skarżąca) Przewodniczący Wydziału IV zakwalifikował tą sprawę jako sprawę z zakresu budownictwa i architektury, bowiem jako postawa określenia wysokości wpisu powołany został § 2 ust. 3 pkt 2 w.w. rozporządzenia Rady Ministrów. Prawidłowo zatem wskazano, iż jest to sprawa z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Nie jest także trafny pogląd skarżącej, iż wpis w tej sprawie powinien być określony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 5 w.w. rozporządzenia. Wskazany przepis dotyczy bowiem wyłącznie wpisów od skarg w sprawach, nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu nieruchomości, z czym nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie.
Oznacza to, iż w związku tym, że skarżąca wniosła skargę w sprawie z zakresu zagospodarowania przestrzennego, która nie jest ustawowo zwolniona z opłaty, wpis stały - będący w myśl art. 212 § 2 rodzajem opłaty sądowej - wynosi 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 2 w.w. rozporządzenia Rady Ministrów) i prawidłowo został określony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.