Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt II OZ 1589/17 oddalił zażalenie [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1255/17 odrzucające skargę [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (GDOŚ) z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., Ppsa), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji (art. 156 § 3 Ppsa). Zgodnie z art. 166 Ppsa, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W sentencji i uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt II OZ 1589/17 oraz w sentencji postanowienia WSA w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1255/17 pojawiła się oczywista omyłka pisarska, polegająca na wpisaniu błędnego znaku zaskarżonego postanowienia GDOŚ z dnia [...] marca 2017 r. – [...], zamiast – "[...]". Powyższa omyłka wymagała zatem sprostowania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.