Postanowienie NSA z 21 lutego 2006 r., II OZ 159/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie,

Rozpoznanie

w dniu 21 lutego 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawiające wniosek o zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych bez rozpoznania z dnia 10 stycznia 2006 roku

Sprawa

w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 8 lipca 2005 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: - oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA - Zofia Flasińska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 8 lipca 2005 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych bez rozpoznania. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w związku z wniesieniem przez skarżącego sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 28 listopada 2005 roku, którym to zarządzeniem na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych bez rozpoznania, z uwagi na nienadesłanie wymienionego wniosku na formularzu urzędowym. Zgodnie bowiem z art. 260 P.p.s.a wskutek wniesienia sprzeciwu zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż przy piśmie z dnia 26 września 2005 r. przesłano Stowarzyszeniu "[...]", w związku ze złożonym przez niego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej PPPr, celem jego uzupełnienia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy formularz został doręczony skarżącemu w dniu 29 września 2005 r. W związku z tym, iż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, Sąd stosownie do art. 260 P.p.s.a postanowił pozostawić bez rozpoznania przedmiotowy wniosek.

Stowarzyszenie "[...]" w dniu 26 stycznia 2006 r. wniosło zażalenie na to postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Skarżący – Stowarzyszenie "[...]" - wniosło o przyznanie prawa pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie w tym zakresie możliwe jest w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zgodnie z art. 251 § 2 wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznania prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Stosownie do art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Skarżący, pismem z dnia 26 września 2005 r., został wezwany do nadesłania wypełnionego formularza urzędowego PPPr, czego nie wykonał w zakreślonym przez Sąd terminie.

Wobec treści art. 257 w związku z art. 260 P.p.s.a. zaskarżone postanowienie z dnia 10 stycznia 2006 r. nie narusza prawa.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.