Postanowienie NSA z 15 marca 2011 r., II OZ 159/11

Wydany

15 marca 2011 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2010 roku, sygn. akt VII SA/Wa 722/10 o odmowie sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 roku sygn. akt VII SA/Wa 722/10

Skład

Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia:

Sentencja

1. oddalić zażalenie;
2. sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2010 roku, sygn. akt VII SA/Wa 722/10 w ten sposób, że po słowach "z dnia [...] lutego 2010 r.", w miejsce numeru "[...]" wpisać numer "[...]".

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 722/10 wydanego w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 2 listopada 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek uczestnika postępowania R.D. o sprostowanie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku poprzez zastąpienie zapisu zawartego na stronie 8 w 2 wierszu od dołu "(...) nie przestał być obiektem bez otworów okiennych" zapisem "(...) nie przestał być obiektem z otworami okiennymi".

Sąd I instancji uznał, że wskazywane przez stronę zdanie jest zdaniem prawidłowym i stanowiącym logiczną kontynuację zdania poprzedniego. Stąd też wniosek o sprostowanie nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Wskazała, że Sąd I instancji jest niekonsekwentny, bowiem najpierw wskazuje, że w spornej ścianie są otwory okienne, a następnie wskazuje w zdaniu objętym wnioskiem, że "budynek w tej części nie przestał być obiektem bez otworów okiennych". Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia oraz sprostowanie oczywistej omyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku lub jego uzasadnienia wszelkich jego oczywistych niedokładności czy innych drobnych błędów. Słusznie jednak przyjął Sąd I instancji, że w niniejszym przypadku nie mógł on zostać zastosowany.

Na stronie 8 uzasadnienia wyroku Sąd I instancji wskazano, że "Jak wynika z oświadczeń inwestorów, materiał użyty do wypełnienia otworu okiennego, jest przeciwogniową przezroczystą szybą. Spowodowało to, że budynek w tej części nie przestał być obiektem bez otworów okiennych.". Oczywistym się wydaje, że powyższe dwa zdania należy traktować jako logiczną całość. Jest to bowiem opis stanowiska inwestorów w zakresie sposobu wypełnienia otworu okiennego oraz ich oceny na temat skutków tego działania. Zdanie "Spowodowało to, że budynek w tej części nie przestał być obiektem bez otworów okiennych" nie jest stanowiskiem Sądu I instancji, lecz zacytowaniem twierdzeń inwestorów. Tymczasem skarżąca zmierza do sprostowania uzasadnienia wyroku przyjmując, że wskazane we wniosku zdanie jest wyrazem ustaleń Sądu I instancji, w sposób pomyłkowy zapisanych w treści uzasadnienia. Zgodzić się więc należy z Sądem I instancji, że brak było podstaw do sprostowania uzasadnienia wyroku w kwestionowanym zakresie.

Z tych też przyczyn i na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia.

Jednocześnie wskazać należy, że w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2010 r. zamiast numeru decyzji organu z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...]omyłkowo wpisano numer [...]. Stąd też, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny, Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu sprostował dostrzeżoną niedokładność.