Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 października 2020 r., odrzucił sprzeciw D. W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV SPP/Wa 182/20.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że ww. postanowienie z dnia 26 sierpnia 2020 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2020 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, określony art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), upłynął w dniu 10 września 2020 r. Skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w dniu 16 września 2020 r. Zestawiając datę doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia z datą wniesienia przez niego sprzeciwu, Sąd uznał, że został on wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., odrzucił sprzeciw.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. W., wnosząc o jego zmianę, z uwagi na trudną sytuację materialną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 259 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie postanowienie referendarza sądowego z dnia 26 sierpnia 2020 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2020 r., a zatem 7-dniowy termin na złożenie sprzeciwu od ww. orzeczenia rozpoczął bieg w dniu 4 września 2020 r. i upłynął z dniem 10 września 2020 r. Skarżący wniósł sprzeciw w dniu 16 września 2020 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił sprzeciw skarżącego przyjmując za podstawę art. 259 § 2 p.p.s.a. Z uwagi na procesowy charakter rozstrzygnięcia Sądu Wojewódzkiego, podniesione przez skarżącego okoliczności związane z trudną sytuacją materialną, nie mogły być wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu niniejszego zażalenia.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.