Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Op 555/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych.
Przyczyną odrzucenia skargi przez Sąd było nieuzupełnienie w wyznaczonym, terminie, mimo wezwania, tj. do dnia 18 grudnia 2017 r., braku formalnego skargi w postaci dokumentu pełnomocnictwa i odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Jako podstawę prawną odrzucenia skargi Sąd wskazał normy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółka, kwestionując je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj.:
1/ art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi z uwagi na brak usunięcia braków formalnych skargi pomimo wezwania do ich usunięcia w terminie 7 dni, podczas gdy braki zostały uzupełnione wraz ze złożonym wnioskiem z dnia 28 grudnia 2017 r. o przywrócenie terminu do ich usunięcia;
2/ art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi z uwagi na brak uiszczenia wpisu od skargi, podczas gdy wpis taki został uiszczony w dniu 23 października 2017 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie wzywał do usunięcia braku formalnego w postaci uiszczenia wpisu od skargi i nie wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia;
Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy, do skargi z dnia 25 października 2017 r., sporządzonej i wniesionej przez pełnomocnika, zostało załączone potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi. Bezspornym jest jednak, że do tego pisma nie został załączony dokument pełnomocnictwa. W związku z powyższym, na mocy zarządzenia z dnia 4 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej Spółki został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego umocowanie do działaniu w imieniu strony skarżącej przed WSA w Opolu lub przed sądami administracyjnymi oraz przez wykazanie, stosownie do art. 29 p.p.s.a., że osoba podpisująca pełnomocnictwo jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie, np. odpisu z KRS, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 11 grudnia 2017 r., zatem siedmiodniowy termin upływał z dniem 18 grudnia 2017 r. Bezspornym jest, że w zakreślonym terminie strona skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów.
W sytuacji, gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, to zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołącza on do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednakże w przypadku skargi nieuzupełnienie jej braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z powyższego wynika, że tylko uzupełnienie braków formalnych skargi w "wyznaczonym terminie" spowoduje nadanie jej dalszego biegu przez sąd. W przeciwnym razie skarga musi zostać odrzucona.
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka uzupełniła braki formalne, ale już po upływie wyznaczonego terminu. Powyższe w sposób niebudzący wątpliwości wynika z akt sprawy. Pełnomocnictwo wraz z odpisem z KRS zostało bowiem wniesione do Sądu w dniu 28 grudnia 2017 r., a więc już po upływie terminu 7 dni, liczonego od daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania w tym zakresie. Powyższe usprawiedliwiało zatem odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Bowiem okoliczność, że Spółka uzupełniła braki jeszcze przed odrzuceniem skargi przez Sąd nie ma żadnego wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia, skoro uczyniła to już po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do ich usunięcia.
Skarżąca nie może także skutecznie powołać się na okoliczność, że "w aktach sprawy przesłanych przez organ winno znajdować się również właściwe pełnomocnictwo do reprezentowania [...] S.A.". Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Powyższe brzmienie tego przepisu zostało wprowadzone przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 15 sierpnia 2015 r. Dotychczas, przed wspomnianą nowelizacją, przepis ten stanowił, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Nie zawierał zatem sprecyzowania "przed sądem", co było źródłem niejasności przy stosowaniu tego przepisu i wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Obecnie, od 15 sierpnia 2015 r., nie może już nasuwać żadnych wątpliwości, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo, względnie jego wierzytelny odpis (porównaj: postanowienie NSA z 15.01.2018 r. II FZ 814/17; postanowienie NSA z 28.12.2017 r. II OZ 1605/17).
Odnosząc się zaś do drugiej podstawy odrzucenia skargi, tj. art. 220 § 3 p.p.s.a. wyjaśnić trzeba, że Sąd pierwszej instancji wskazał w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym m.in. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że jedyną stwierdzoną przez Sąd przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie jej braku formalnego poprzez niezłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w niniejszej sprawie oraz dokumentu mającego wykazać umocowanie osób podpisanych pod pełnomocnictwem, do reprezentacji skarżącej Spółki. Podstawę prawną dla wydania postanowienia o odrzuceniu skargi z tego powodu stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który Sąd również powołał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Przy czym, z akt sprawy nie wynika, by wzywano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braku fiskalnego skargi – opłata sądowa została uiszczona w dniu 23 października 2017 r. (patrz: potwierdzenie realizacji przelewu – k. 5, potwierdzenie wpływu - k. 13), a zatem w tej sytuacji przywołanie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. należy uznać za oczywistą omyłkę Sądu pierwszej instancji, niemającą wpływu na wynik sprawy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.