Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt II SAB/Wr 45/17 odrzucono zażalenie W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Wr 45/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. F. na bezczynność i przewlekłość D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 12 września 2012 r. Nr....
Sąd I instancji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną W. F. od postanowienia z dnia 24 maja 2017 r., którym odrzucono skargę W. F. na bezczynność i przewlekłość D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 12 września 2012 r. Nr...
Pismem z dnia 26 września 2017 r. podpisanym przez skarżącego oraz radcę prawnego – jak widnieje na pieczątce – H. J.-S. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 14 sierpnia 2017 r. Jak wynika z pisma Wicedziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. z dnia 18 lipca 2017 r., H. J.-S. nie jest, ani nigdy nie była wpisana na listę radców prawnych prowadzoną przez OIRP we W., i tym samym nie legitymuje się prawem wykonywania zawodu radcy prawnego. Z zapisku urzędowego Prezesa WSA we Wrocławiu z dnia 26 września 20917 r. wynika, że H. J.-S. została skreślona z listy radców prawnych uchwałą z dnia 16 października 1998 r. nr...
W ocenie Sądu I instancji, należało zatem stwierdzić, że wniesione zażalenie nie spełnia warunku z art. 194 § 4 p.p.s.a. niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Stąd też uznano wniesione zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego odrzucono je po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący W. F. wskazał na naruszenie art. 175 § 1 p.p.s.a. prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wadliwe przyjęcie, że brak wpisu na listę OIRP oznacza automatycznie, iż osoba której dotyczy nie jest (i nie była) radcą prawnym, jak i art. 175 § 2 p.p.s.a. przez naruszenie procedury poprzez niedochowanie staranności i pochopne wysnucie li tylko na podstawie braku wpisu na listę OIRP daleko idących wniosków, iż skarżący dokonał fałszerstwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Słusznie Sąd I instancji stwierdził, że obowiązek ustanowiony we wskazanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Z akt sprawy wynika, że przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego pouczono o warunkach skutecznego jego zaskarżenia (pkt 5 pouczenia, k. 67 akt sądowych).
Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia.
W przedmiotowej sprawie z akt sprawy nie wynika, aby osoba podpisana pod zażaleniem H. J.-S. była adwokatem, radcą prawnym, lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., a co za tym idzie osoba ta pozbawiona jest zdolności postulacyjnej do dokonania tej czynności procesowej.
Jedynie na marginesie odnosząc się do zarzutów postawionych w zażaleniu wskazać należy, że skarżący nie podważył ustalonej przez Sąd I instancji okoliczności braku posiadania przez H. J.-S. uprawnień do sporządzenia wskazanego środka odwoławczego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani skarżący W. F., ani H. J.-S. nie wykazali również, że Sąd dokonał błędnej oceny stanu faktycznego. Natomiast uchybienia wynikające z nierzetelnego wypełniania obowiązków przez pełnomocnika wywołują negatywne konsekwencje procesowe dla strony, którą reprezentuje. Oznacza to, że zarówno wszelkie czynności procesowe pełnomocnika, jak i wszelkie jego zaniechania, mające miejsce w zakresie udzielonego mu pełnomocnictwa, pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla mocodawcy.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U.2017.1870 j.t.) prawo wykonywania zawodu radcy prawnego powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę radców prawnych i złożenia ślubowania. Oznacza to, że osoba nie wpisana lub skreślona z listy radców prawnych traci status radcy prawnego i nie posiada prawa wykonywania ww. zawodu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 1