Uzasadnienie
II OZ 161/05
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2004r. o sygn. akt II SA/Łd 724/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (zwany dalej WSA) odrzucił wniosek I. i R. Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych ich skargi. O takim rozstrzygnięciu zadecydowało to, że skarżący złożyli wniosek po upływie ustawowego terminu.
Od powyższego postanowienia skarżący I. i R. Z. wmiesili do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. W zażaleniu strony wniosły o zmianę postanowienia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie może zostać uwzględnione, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Nie ulega wątpliwości, iż skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie nie nadesłali uwierzytelnionego za zgodność z oryginałem odpisu skargi. Spowodowało to odrzucenie ich skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Postanowienie WSA z dnia 13 października 2004r. sygn. akt II SA/Łd 724/04 o odrzuceniu skargi skarżący otrzymali w dniu 8 listopada 2004r., co potwierdzają dowody doręczeń. Ponieważ skarżący twierdzą, że powodem uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi była ich niewiedza o konsekwencjach nienadesłania odpisu skargi, za czas w którym ustała przyczyna uchybienia terminu należy uznać dzień, w którym strony dowiedziały się o tych konsekwencjach, czyli dzień otrzymania odpisu postanowienia Sądu z dnia 13 października 2004r. sygn. akt II SA/Łd 724/04. Oznacza to, że termin 7 dni do złożenia przez I. i R. Z. wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zakończył się w dniu 15 listopada 2004r. Nie ulega też wątpliwości, iż strony wniosek o przywrócenie terminu nadały w urzędzie pocztowym w dniu 30 listopada 2004r., a więc ze znacznym przekroczeniem określonego w art. 87 P.p.s.a. terminu 7 dni. Wobec przekroczenia terminu wniosek skarżących powinien zostać odrzucony, tak jak uczynił to Sąd pierwszej instancji. Wydanie takiego rozstrzygnięcia nakazuje art. 88 P.p.s.a.
Naruszenie przez strony terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowych nie można usprawiedliwić brakiem pouczenia o trybie i sposobie składania wniosków o przywrócenie terminu do dokonania czynności xdprocesowych. Ten zarzut pojawia się w treści wniesionego zażalenia. Wynikający z art. 6 P.p.s.a. obowiązek informowania przez Sąd stron postępowania o czynnościach procesowych i skutkach prawnych tych czynności nie obejmuje pouczania o treści przepisów przewidujących przywrócenie terminu. Wyprowadzenie tego obowiązku z przepisów P.p.s.a. byłoby zbyt daleko idące. Sąd nie jest zobowiązany do szczegółowego instruowania strony co do wszelkich możliwych zachowań (por. wyrok SN z dnia 13 lipca 2000r. II UKN 639/99, OSNAPiUS 2002r., nr 3, poz. 78). W tym wypadku jedynym obowiązkiem Sądu było pouczenie o przysługującym prawie do złożenia środka zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu skargi. Dlatego zarzut stron dotyczący braku pouczenia ich przez Sąd pierwszej instancji o treści przepisów art. 85 – 89 P.p.s.a. nie można uznać za zasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny nie może zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, według którego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi rozpoczął się w rozpoznawanej sprawie dniu 17 września 2004r., a zakończył się w dniu 24 września 2004r.
Niestety treść uzasadnienia nie wyjaśnia dlaczego w dacie 17 września 2004r. rozpoczął się bieg terminu. Można domyślać się, iż Sąd pierwszej instancji jako czas ustania przyczyny uchybienia terminu potraktował dzień następny po dniu, w którym zakończył swój bieg termin do uzupełnia braków formalnych skargi. Dnia 17 września 2004r. nie można w żadnym wypadku potratować jako czasu, o którym mowa w art.87 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie za czas w którym ustała przyczyna uchybienia terminu można uznać dzień otrzymania postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Począwszy od następnego dnia strony skarżące mogły złożyć wniosek o przywrócenie terminu do przekazania odpisu skargi. Skoro skarżący nie mieli świadomości skutków swego zaniedbania, to od dnia 8 listopada 2004r. nic już nie mogło usprawiedliwiać tej niewiedzy. Strony mogły w terminie 7 dni zwrócić się do Sądu o przywrócenie terminu do nadesłania odpisu skargi, a ponieważ i ten termin nie został dotrzymany, Sąd słusznie postanowił o odrzuceniu wniosku.
Chociaż uzasadnienie postanowienia zawiera błędy w zakresie obliczania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, to można uznać, że rozstrzygnięcie Sądu odpowiada przepisom art. 87 § 1 i art. 88 P.p.s.a. W takiej sytuacji przepis art. 184 stosowany w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. był podstawą do oddalenia zażalenia.