Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017r., sygn. akt IV SA/Wa 1166/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 24 lutego 2017 r., nr... w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 2 kwietnia 2017 r. skarżąca B. A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 24 lutego 2017 r. nr... w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r. (karta nr 1 i 11 akt sądowych) wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wskazano, iż niewykonanie ww. wezwań Sądu w terminie 7 dni, od daty ich doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwania dot. uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi zostały prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia 19 maja 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 15 akt sądowych).
Termin na wykonanie ww. wezwań Sądu upłynął dla pełnomocnika skarżącej dnia 26 maja 2017 r.
Pomimo uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie (potwierdzenie wpłaty – karta nr 16 akt sądowych), pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Z uwagi na powyższe zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2017 r. (karta nr 17 akt sądowych) wezwano skarżącą B. A. do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi w siedzibie Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto poinformowano skarżącą o nieuzupełnieniu braku formalnego przez pełnomocnika reprezentującego stronę w niniejszej sprawie.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (karta nr 23 akt sądowych), przesyłkę sądową zawierającą wezwanie do podpisania skargi w siedzibie Sądu bądź nadesłania podpisanego egzemplarza skargi zostało odebrane osobiście przez skarżącą dnia 11 lipca 2017 r.
Termin na wykonanie wezwania upłynął dla skarżącej dnia 18 lipca 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie wykonała wezwania Sądu.
Pismem z dnia 11 lipca 2017 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym: 17 lipca 2017r.) pełnomocnik skarżącej nadesłał pełnomocnictwo procesowe, uprawniające go do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym i przed sądami administracyjnymi.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że pomimo prawidłowego doręczenia wezwania oraz upływu terminu wyznaczonego na jego wykonanie, pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w przewidzianym terminie. Zakreślony termin na uzupełnienie braku upłynął dla pełnomocnika skarżącej dnia 26 maja 2017 r. Z uwagi na nienadesłane pełnomocnictwo przez pełnomocnika skarżącej, Sąd wezwał skarżącą do osobistego podpisania skargi w siedzibie Sądu bądź nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowego doręczenia, skarżąca również nie wykonała ww. wezwania. Termin na wykonanie wezwania dla skarżącej upłynął bezskutecznie dnia 18 lipca 2017 r.
W ocenie Sądu, nadesłane pismem z dnia 11 lipca 2017 r. przez pełnomocnika skarżącej pełnomocnictwo procesowe, uprawniające do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym i przed sądami administracyjnymi nie mogło zostać uwzględnione z uwagi na przekroczony termin na jego wykonanie. Pełnomocnictwo nadano w urzędzie pocztowym dnia 17 lipca 2017 r. zaś termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie dla pełnomocnika skarżącej dnia 26 maja 2017 r. Zdaniem Sądu, nie można uznać, że wezwanie Sądu skierowane do skarżącej otwiera nowy termin na wykonanie wezwania Sądu dla jej pełnomocnika.
Odnosząc się do treści pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 11 lipca 2017 r. nie należy zgodzić się z tym, iż: "pełnomocnik nigdy nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku formalnego w tym zakresie’’. Sąd wskazał, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się na karcie nr 15 akt sądowych, korespondencja Sądu zawierająca m.in. wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa procesowego została wysłana na adres pełnomocnika skarżącej, zgodny z adresem wskazanym w skardze i prawidłowo doręczona.
Mając powyższe na uwadze Sąd wywiódł, że zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W konsekwencji, w ocenie Sądu, niewykonanie we wskazanym terminie zarówno przez skarżącą, jak i przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, uniemożliwiło nadanie skardze prawidłowego biegu.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. A. działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2017 r. Skarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- a) art. 44 § 2 p.p.s.a. wobec nie wezwania pełnomocnika skarżącej do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa,
- b) art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. z art. 37 § 1 p.p.s.a. oraz art. 46 § 3 p.p.s.a., wobec odrzucenia skargi pomimo nie wezwania pełnomocnika skarżącej do złożenia pełnomocnictwa i nie uznanie dokumentu złożonego w terminie udzielonym skarżącej za złożonego prawidłowo,
- c) błąd ustaleń stanu faktycznego poprzez uznanie, że pełnomocnik zobowiązany został przez Sąd do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa, podczas gdy wezwanie obejmowało jedynie zobowiązanie do uiszczenia opłaty od skargi,
- d) naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niepełne sformułowanie treści wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżącego poprzez niewskazanie w żądaniu uzupełnienia pełnomocnictwa,
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania podług norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wniesiona do Sądu I instancji skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Każde pismo strony powinno zawierać podpis tejże strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Brakiem formalnym skargi jest brak podpisu pełnomocnika, bądź też brak podpisu strony w razie ustalenia, że osoba, która podpisała skargę, nie jest uprawniona do reprezentacji tejże strony. Strona bowiem w postępowaniu może działać osobiście lub przez pełnomocnika (art. 34 p.p.s.a.).
Niewątpliwym jest więc, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem lub nie wykazała, że mocodawca udzielił jej pełnomocnictwa jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, natomiast brak uzupełnienia ww. braków formalnych prowadzi do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Nadto z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1128), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez Sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zastosowanie znajdą więc przepisy, wydanego na podstawie art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1350 ze zm.).Dla prawidłowego doręczenia pisma przez operatora pocztowego istotne jest, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 2010 r.), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 2 rozporządzenia, wzór formularza potwierdzenia odbioru).
Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, publ.: lex nr 548760, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie przedstawione wyżej wymogi dotyczące doręczeń zostały zachowane. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, odebrane przez pracownika pełnomocnika skarżącej w dniu 19 maja 2017 r., w rubryce rodzaj przesyłki zawiera opis "wezwanie do uiszczenia wpisu + wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa + odpis odpowiedzi na skargę", co należy odczytać, jako – przesyłka zawiera: (1) wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, (2) wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa procesowego, (3) odpowiedz na skargę.
Z powyższego wynika, że pełnomocnik strony został poinformowany, co stanowi zawartość przesyłki. Odbierając przedmiotową przesyłkę pełnomocnik, czy też jego pracownik, miał obowiązek sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenie odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości, co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, postępując racjonalnie i z należytą starannością winien zawiadomić Sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki, czego nie uczynił. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe okoliczności wskazują, że przesyłka została doręczona pełnomocnikowi strony zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością.
Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że nadesłane dnia 11 lipca 2017 r. pełnomocnictwo procesowe, uprawniające do działania w imieniu skarżącej nie mogło zostać uwzględnione z uwagi na przekroczony termin na jego wykonanie.
Wobec powyższego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie Sąd I instancji uznał, że zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.
- - ---------------------- 6