Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oddalony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze utrzymującej w mocy decyzję tego organu odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w przedmiocie przymusowego wykupu na rzecz Państwa nieruchomości rolnej.
W ocenie Sądu wydającego zaskarżone postanowienie, skarżąca nie wykazała w swym wniosku, że doszło do zmiany okoliczności, które stanowiły podstawę do wydania postanowienia z dnia 2 grudnia 2004r. oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożyła A. Z., w którym przedstawiając swoją sytuację życiową i rodzinną podniosła, iż zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Sprawa bowiem została już rozstrzygnięta postanowieniem z dnia 2 grudnia 2004r., natomiast w myśl art. 61 § 4 powołanej ustawy postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W ponowionym wniosku skarżąca nie powołuje zmiany okoliczności, które uzasadniałyby zmianę poprzednio zajętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stanowiska.
Przede wszystkim jednak należy zauważyć, że decyzja organu, która utrzymuje w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności innej decyzji administracyjnej, ze swej istoty nie może być wykonana, zatem wstrzymanie wykonania takiego aktu byłoby bezzasadne.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.