Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił [...] sp. z o. o. w W. przywrócenia terminu do uzupełnia braków skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania ostatecznej decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku z nienadesłaniem przez skarżącą Spółkę w wyznaczonym terminie dokumentu, z które wynikałoby uprawnienie pełnomocnika do jej reprezentowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. odrzucił powyższą skargę. Zażalenie na to orzeczenie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r.
We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnieniu braków formalnych skargi strona skarżąca wskazała, że pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 6 grudnia 2016 r. odpowiedziała na wezwanie Sądu i nadesłała aktualny odpisu z KRS. Do wniosku o przywrócenie terminu załączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej z dnia 6 grudnia 2016 r. Po doręczeniu pełnomocnikowi skarżącej ww. postanowienia o odrzuceniu skargi powzięła ona wiedzę, iż pomimo dochowania należytej staranności braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Pozostawała zatem w usprawiedliwionym przekonaniu, iż braki formalne skargi uzupełniła w wyznaczonym przez Sąd terminie. Fakt, że list polecony zawierający pismo pełnomocnika wraz z żądanym odpisem aktualnym z KRS nie dotarł do Sądu czynił koniecznym złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Odmawiając przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu, ale nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując kryterium braku winy w świetle wyjaśnień zawartych we wniosku o przywrócenie terminu, Sąd doszedł do wniosku, że argument, że uzupełnienie braków formalnych skargi zostało nadane w terminie, powinien być podnoszony w złożonym przez stronę zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi nie zaś we wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca nie wykazała skutecznie, że do uchybienia terminu do nadesłania KRS doszło w sposób przez nią niezawiniony. Argument, że braki zostały uzupełnione w terminie, nie może stanowić podstawy przywrócenia uchybionego terminu.
Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – P.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył [...] sp. z o.o. w W., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a to art. 86 § 1 P.p.s.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że skarżąca nie wykazała skutecznie, że od uchybienia terminu do nadesłania KRS doszło w sposób przez nią niezawiniony podczas, gdy pełnomocnik skarżącej prawidłowo wykazał, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wyjaśnienia wymagało, iż przepisy art. 86 i art. 87 P.p.s.a. uzależniają przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, którym strona uchybiła, od uprawdopodobnienia przez tę stronę okoliczności wyłączających brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie oznacza przy tym złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
W okolicznościach niniejszej sprawy zdaniem Sądu rozpoznającego niniejsze zażalenie zaistnienie takiego faktu strona skarżąca uprawdopodobniła. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia skargi i jak twierdzi odpowiedziała na wezwanie Sądu, przesyłając stosowny dokument z rejestru przedsiębiorców. Sąd jednak pominął zupełnie to, że w aktach sprawy brak jest tego pisma jak również jakichkolwiek wyjaśnień, czy dokument ten został w ogóle odebrany przez Sąd. W konsekwencji uznać należało, że niewykonano wezwania Sądu do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do reprezentowania Spółki, a to powodowało, że skarga nadal miała braki formalne uniemożliwiające jej rozpoznanie. Strona skarżąca twierdząc, że nadała do Sądu przesyłkę, w której uzupełniła brak formalny, przedstawiła kopię dowodu nadania przesyłki poleconej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze wskazaniem na nim sygnatury sprawy i z inną datą nadania oraz z numerem przesyłki niż ta w której znajdowało się potwierdzenie uiszczenia wpisu.
Te okoliczności skutkują tym, że uprawdopodobniono, iż nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi poprzez brak dokumentu, z które wynikałoby uprawnienie do reprezentowania Spółki, nastąpiło bez winy strony. Z tych też przyczyn żądanie przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało ocenić jako usprawiedliwione.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 i art. 188 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.