Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 20 lipca 2004 r., o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy Tomaszów Mazowiecki z dnia 10 marca 2004 r., nr [...], którą nakazano przywrócenie na gruncie stanu poprzedniego poprzez udrożnienie przepustu pod drogą przy ul. [...] w Dąbrowie, na wysokości posesji [...] w celu umożliwienia spływu wody opadowej. Powyższy wyrok został zaskarżony przez E. D. skargą kasacyjną z dnia 26 września 2005 r., sporządzoną przez ustanowionego z urzędu, na mocy postanowienia Sądu z dnia 26 lipca 2005 r., pełnomocnika adwokat H. C..
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 września 2005 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do nadesłania czterech odpisów skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało uznane za doręczone w sposób zastępczy w dniu 22 października 2005 r. (dwukrotne awizo), stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
W wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej terminie pełnomocnik skarżącej nie nadesłała wymaganych odpisów skargi kasacyjnej, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22 listopada 2005 r. w oparciu o art. 160,178 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną E. D.. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 31 października 2005 r., w związku z czym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi E. D. w dniu 5 grudnia 2005 r.
Pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Drugim zaś pismem z tej samej daty, pełnomocnik skarżącej wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 22 listopada 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W zażaleniu tym adwokat H. C. wniosła o uchylenie postanowienia, zarzucając błędne przyjęcie, że wezwanie zostało doręczone skutecznie. Uzasadniając zażalenie pełnomocnik skarżącej podniosła, że twierdzenie o prawidłowości doręczenia, które stało się podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej nie jest oparte na prawdzie. Według adwokat H. C., adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, z którego wynika, że doręczyciel pozostawił zawiadomienie o przesyłce na drzwiach kancelarii nie jest zgodna ze stanem faktycznym. W zażaleniu pełnomocnik strony wyjaśniła, że nie było możliwe pozostawienie zawiadomienia na drzwiach kancelarii z uwagi na fakt, iż budynek, w którym mieści się kancelaria jest strzeżony i na każdym piętrze posiada drzwi z zamkiem szyfrowym, co uniemożliwia wejście na korytarz prowadzący do kancelarii osobom przypadkowym. Jedynym miejscem pozostawienia przesyłki zdaniem adwokat H. C. mogła być portiernia budynku, w której zawsze odbiera ona przesyłki listowe, w przypadku nieobecności w kancelarii w czasie ich doręczania; tym bardziej wątpliwe jest, aby doręczyciel dwukrotnie (w dniu 6 i 14 października 2005 r.) pozostawił zawiadomienie o przesyłce na drzwiach kancelarii, wbrew wcześniejszej praktyce. Dodatkowo pełnomocnik skarżącej podniosła, że w czasie, kiedy rzekomo pozostawiono zawiadomienia o przesyłkach na drzwiach kancelarii, nie korzystała z urlopu ani zwolnienia lekarskiego. Na poparcie argumentów przemawiających za nieprawidłowością doręczenia adwokat
H. C. wskazała, że prowadziła zwykłe czynności zawodowe, wskazała rozprawy sądowe, w których w owym czasie brała udział, pełniła także dyżur w swojej kancelarii, gdzie odbierała inne przesyłki listowe. Na poparcie faktu obecności w kancelarii w dniach pełnienia dyżuru adwokat wskazała, że każdorazowo potwierdza odbiór klucza od kancelarii własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty i godziny.
W dniu 30 grudnia 2005 r. (data prezentaty) wpłynęło pismo, stanowiące uzupełnienie do wniesionego zażalenia. W piśmie tym pełnomocnik wskazała, że z odpowiedzi Urzędu Pocztowego na reklamację jednoznacznie wynika, iż przesyłka nie została doręczona w sposób prawidłowy (w załączeniu pismo Poczty Polskiej z dnia 22 grudnia 2005 r.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie złożone na postanowienie z dnia 22 listopada 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
Doręczenie zastępcze dokonane w trybie art. 73 p.p.s.a., oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do adresata. Jednak aby uznać, że tak dokonane doręczenie jest prawnie skuteczne, muszą być spełnione wszystkie warunki określone w powyższym przepisie. Pełnomocnik skarżącej w złożonym zażaleniu oraz w uzupełnieniu zażalenia, popartym załączonym pismem Poczty Polskiej uprawdopodobniła, że doręczenie dokonane w tym trybie, mogło być nieskuteczne, tym samym podważyła istniejące domniemanie, że pismo dotarło do adresata.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.