Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 października 2007 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. K. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku.
Uzasadniając powyższe zarządzenie wskazano, że pismem z dnia 18 września 2007 r. pełnomocnik skarżącej – adw. T. C. wezwany został do podpisania ww wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Pismo doręczone zostało w dniu 28 września 2007 r. i mimo upływu terminu siedmiodniowego brak formalny wniosku nie został uzupełniony przez stronę, tak więc na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. zarządzono jak w sentencji zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie Z. K. wniosła o jego uchylenie, podnosząc, że nie została pouczona o możliwości jego zaskarżenia a także, iż skoro przedmiotowy wniosek nie zawierał jej podpisu to wezwanie do podpisania tego pisma winno być skierowane do niej, a nie zaś do jej pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo wskutek braków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Bieg terminu do dokonania zaleceń określonych w zarządzeniu o jakim mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. liczy się od dnia doręczenia stronie wezwania do uzupełnienia braków pisma zgodnie z art. 82 p.p.s.a.
W związku z podniesionymi we wniesionym zażaleniu zarzutami stwierdzić należy, iż ze względu na fakt, iż strona działa w sprawie przez pełnomocnika to doręczenie mu wezwania o uzupełnienie braku formalnego pisma procesowego, zgodnie z zasadą panującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 67 § 5 p.p.s.a.), nie budzi żadnych zastrzeżeń, i to bez względu na to, czy skarżąca osobiście sporządziła i wniosła pismo, którego dotyczy wezwanie Sądu.
Odnośnie zarzutu co do braku pouczenia o środku zaskarżenia w zarządzeniu z dnia 22 października 2007 r. należy wskazać, że nie jest to uchybienie, bowiem obowiązek pouczenia strony o środkach zaskarżenia nie dotyczy strony reprezentowanej przez adwokata (art. 6 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na podstawie art.184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. jako pozbawione uzasadnionych podstaw.