Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 25 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Go 725/22, odrzucił skargę [...] Sp. z o.o. w T. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 7 listopada 2022 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku rozbiórki przyłącza gazowego.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pomimo wezwania skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w postaci nadesłania odpisów skargi, KRS-u skarżącej spółki oraz pełnomocnictwa procesowego. Sąd wyjaśnił, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 2 stycznia 2023 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął 9 stycznia 2023 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżąca żądane dokumenty nadesłała przy piśmie przewodnim nadanym w dniu 10 stycznia 2023 r. (data stempla pocztowego).
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym domagając się uchylenia postanowienia, zarzuciła "błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że pismo stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi zostało wniesione po terminie, tj. w dniu 10 stycznia 2023 r. w wyniku błędnego przyjęcia, iż jedynym dowodem wskazującym na datę nadania przesyłki listem zwykłym jest widniejący na kopercie stempel w sytuacji, gdy stempel nie stanowi jednoznacznego potwierdzenia nadania przesyłki w danym dniu i nie wyklucza możliwości przeprowadzenia innych dowodów mających na celu wykazanie terminowości spełnienia czynności".
W ocenie skarżącej, załączone do zażalenia dokumenty, m.in. kserokopia książki pocztowej, faktura z dnia 9 stycznia 2023 r. oraz oświadczenie P. K. – pracownicy kancelarii adwokackiej, świadczą o tym, że braki formalne skargi zostały uzupełnione w terminie, gdyż przesyłka została "oddana na poczcie w dniu 9 stycznia 2023 r.". W tej kwestii wyjaśniono, że przesyłka zawierająca wymagane dokumenty, omyłkowo nie została wpisana w dniu 9 stycznia 2023 r. do książki pocztowej i nadana listem poleconym, jak pozostałe trzy listy, lecz wysłana listem zwykłym bez potwierdzenia, za opłatą wynikającą z pozycji nr 2 i 3 ww. faktury z dnia 9 stycznia 2023 r. "W wyniku błędu pracownika poczty, który najprawdopodobniej, jako że w/w przesyłka nie została wpisana do książki pocztowej, odłożył ją na bok i zajął się wprowadzaniem do systemu trzech pozostałych listów poleconych, została nadana przez Pocztę Polską S.A. dnia następnego, tj. 10 stycznia 2023 r., stąd data stempla pocztowego widniejąca na kopercie wskazuje na dzień 10 stycznia 2023 r. a nie dzień 09 stycznia 2023 r.". Skarżąca ponadto wskazała na treść art. 83 § 3 p.p.s.a.
W odpowiedzi na zażalenie uczestniczka postępowania S. Z. wniosła o jego oddalenie.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie ulega wątpliwości, że w aktach sprawy znajduje się koperta, w której wpłynęły do Sądu pierwszej instancji dokumenty, których uzupełnienia żądał Sąd, a które uniemożliwiały nadanie skardze prawidłowego biegu. Ze znajdującego się na kopercie stempla pocztowego jednoznacznie wynika, że przesyłka zawierająca braki formalne skargi została nadana 10 stycznia 2023 r. Z powyższym nie zgadza się skarżąca, która twierdzi, że nadała przesyłkę w dniu 9 stycznia 2023 r. listem zwykłym, a data stempla pocztowego z dnia następnego jest błędem pracownika poczty.
Przepis art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) nie wskazuje rodzaju przesyłki, którą ma być nadane w placówce pocztowej pismo skierowane do sądu, uzależniając skutki zachowania terminu jedynie od tego, czy pismo zostało oddane w placówce pocztowej. Jednak jedynie w przypadku przesyłek rejestrowanych na kopercie znajduje się nie tylko stempel pocztowy z datą umożliwiającą ustalenie dnia oddania przesyłki w placówce pocztowej, ale również nadawca otrzymuje dowód przyjęcia przesyłki rejestrowanej.
W związku z tym nadanie przesyłki zwykłej w urzędzie pocztowym obarczone jest ryzykiem obciążającym wysyłającego. W uchwale z 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15, choć bezpośrednio nie dotyczyła ona kwestii będącej istotą niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny m.in. wyjaśnił, że osoba nadająca pismo w polskiej placówce operatora wyznaczonego zawiera umowę o świadczenie usługi pocztowej, a potwierdzeniem zawarcia tej umowy jest wydanie nadawcy przez pracownika placówki pocztowej operatora wyznaczonego dowodu przyjęcia przesyłki rejestrowanej. NSA zwrócił uwagę na znaczenie dowodowe, jakie przypisuje się dowodowi nadania przesyłki rejestrowanej, wskazując, że potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego. Potwierdza to treść art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j.
Dz.U. z 2022 r. poz. 896 ze zm.), w którym stanowi się m.in., że potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej wydane przez operatora wyznaczonego oraz wydruk potwierdzenia nadania przesyłki rejestrowanej pobrane samodzielnie z systemu teleinformatycznego operatora wyznaczonego służącego do nadawania rejestrowanych przesyłek pocztowych mają moc dokumentów urzędowych. Bez znaczenia są możliwe przyczyny, które spowodowały, że profesjonalny pełnomocnik, mając świadomość konieczności udowodnienia zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz skutków braku możliwości wykazania zachowania terminu, zaniechał nadania przesyłki z należytą starannością, a więc gwarantując możliwość przedstawienia dowodu jej nadania. Skoro możliwość potwierdzenia zachowania terminu ma doniosłe znaczenie, zachowania terminu nie można domniemywać. Prawdą jest, że możliwości dowodowe nie zamykają się wyłącznie na przedstawieniu dowodu nadania przesyłki, szczególnie wobec faktu braku ustawowego obowiązku nadania pisma do sądu, jako przesyłki rejestrowanej.
W rozpoznawanej sprawie, wbrew stanowisku skarżącej, nie doszło jednak do wadliwej oceny okoliczności faktycznych odnośnie do daty nadania przesyłki. O ile nie można zakwestionować obowiązku rozstrzygania zaistniałych wątpliwości na korzyść strony, o tyle nie można nie uwzględnić, że zaistniałe wątpliwości nie zostały przez stronę wyjaśnione i należycie uprawdopodobnione. Przedłożoną do zażalenia fakturą udowodniono jedynie zakup znaczków pocztowych, które następnie najprawdopodobniej znalazły się na kopercie skierowanej do Sądu pierwszej instancji. W żaden sposób jednakże faktura ta nie uprawdopodobniła tego, że w dniu 9 stycznia 2023 r. przesyłka zawierająca braki formalne skargi została nadana w urzędzie pocztowym. Podobnie zamierzonego skutku nie mogło odnieść oświadczenie pracownicy kancelarii adwokackiej, której powierzono wysyłkę listów, w tym do WSA w Gorzowie Wielkopolskim. W oświadczeniu P. K. przyznaje, że nie wpisała przesyłki adresowanej do WSA w Gorzowie Wielkopolskim i że w związku z tym w dniu 9 stycznia 2023 r. przesyłka ta została nadana jako zwykły list, mimo że trzy inne korespondencje do innych instytucji zostały wysłane listami poleconymi.
Mogło być inaczej, niż to wyjaśnia strona, a mianowicie, że w dniu 9 stycznia 2023 r. nadano jedynie listy polecone wynikające z książki pocztowej i które w tym dniu zaniesiono do urzędu pocztowego. W tym też dniu zakupiono znaczki, lecz przesyłkę adresowaną do WSA w Gorzowie Wielkopolskim wysłano listem zwykłym dopiero w dniu następnym.
Jeszcze raz podkreślić należy, że nadając przesyłkę listem zwykłym pełnomocnik skarżącej podjął ryzyko, że nie będzie mógł wykazać terminowości dokonania czynności przez przedłożenie dowodu nadania. Skoro tak, to niezależnie od przyczyn tego stanu rzeczy i uwzględniając przede wszystkim wynikającą ze stempla pocztowego datę nadania jako 10 stycznia 2023 r., uznać należy, że nie zachodzą podstawy do uznania zaskarżonego postanowienia za niezgodnego z prawem, co skutkuje oddaleniem zażalenia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.