Postanowienie NSA z 22 lutego 2006 r., II OZ 166/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 823/05 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

A. K., skarżąca postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2005 r., pismem z dnia 3 października 2005 r. wniosła o wstrzymanie wykonania tego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie zawierał żadnego uzasadnienia, skarżąca została wezwana pismem z dnia 25 października 2005 r., zgodnie z zarządzeniem Sędziego Przewodniczącego z dnia 24 października 2005 r. do uzupełnienia wniosku przez przedstawienie powodów, dla których wykonanie postanowienia powinno zostać wstrzymane.

W dniu 8 listopada 2005 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęło pismo skarżącej stanowiące odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku. W piśmie tym skarżąca stwierdziła, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadniony, ponieważ wykonanie postanowienia "spowodowałoby niepowetowaną i bardzo dotkliwą szkodę". Skarżąca stwierdziła również, że w skardze podniosła zarzuty uzasadniające bezpodstawność naliczenia opłaty legalizacyjnej w kwocie 25 000 zł., co stanowi podstawę wstrzymania wykonania postanowienia.

Odmawiając wstrzymania wykonania postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 5 grudnia 2005 r. wskazał, że skarżąca nie wykazała, czy wystąpiły przesłanki do przyjęcia, iż wykonanie postanowienia grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że skarżąca nie przybliżyła, na czym miałaby polegać szkoda powstała w wyniku wykonania postanowienia, a wobec faktu, iż opłata legalizacyjna nie podlega egzekucji administracyjnej, Sąd oddalił wniosek skarżącej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, wniesionym pismem z dnia 19 grudnia 2005 r., skarżąca stwierdziła, że wykazała, iż odmowa wstrzymania wykonania postanowienia spowoduje dla niej dotkliwe skutki oraz to, że wniosła skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i nie spełnia wymogów, jakie powinno spełniać stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a. Skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powinna uzasadnić swój wniosek starając się uprawdopodobnić, że w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W dotychczas złożonych przez skarżącą pismach tego nie ma. Poza tym w tej kwestii, nie można odsyłać do skargi, gdyż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest pismem odrębnym, wymagającym własnego uzasadnienia a samo wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia (art. 61 § 1 p.p.s.a.).

W tych okolicznościach zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.