Postanowienie NSA z 5 marca 2010 r., II OZ 166/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1631/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1631/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił R. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

Sąd wskazał, że na skarżącym ciąży obowiązek zbycia posiadanej broni, stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.), zgodnie bowiem z nim osoba, która utraciła uprawnienie do posiadania broni lub której unieważniono kartę rejestracyjną broni pneumatycznej, jest obowiązana niezwłocznie zbyć broń i amunicję do tej broni. W przypadku jednakże, gdy broń nie zostanie zbyta w terminie 30 dni, to należy ją złożyć wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji (art. 22 ust. 3 ustawy o broni i amunicji). Możliwość złożenia broni do depozytu powoduje, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie R. P. wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje zobowiązanie skarżącego do pozbycia się broni myśliwskiej. Skarżący podniósł, że posiadana przez niego broń myśliwska była wykorzystywana w celach łowieckich. Skarżący używał jej bowiem zgodnie z przeznaczeniem nie naruszając w tym zakresie przepisów o jej używaniu, ani porządku prawnego, a utrata tej broni nie mogłaby być dostatecznie zrekompensowana.

Odpowiedź na zażalenie złożył Komendant Główny Policji, wnosząc o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W przedmiotowej sprawie właściwe stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji, wskazując na treść przepisu art. 22 ust. 3 ustawy o broni i amunicji, przewidującego obowiązek złożenia broni wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji. Skorzystanie bowiem z możliwości złożenia broni do depozytu powoduje, że wykonanie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych, bądź nieodwracalnych skutków.

W zaistniałej sytuacji zatem zasadnie Sąd I instancji odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.