Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1632/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił R. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską pamiątkową.
Sąd wskazał, że na skarżącym ciąży obowiązek zbycia posiadanej broni, stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.), zgodnie bowiem z nim, osoba, która utraciła uprawnienie do posiadania broni lub której unieważniono kartę rejestracyjną broni pneumatycznej, jest obowiązana niezwłocznie zbyć broń i amunicję do tej broni. Jednakże w przypadku, gdy broń nie zostanie zbyta w terminie 30 dni, należy ją wówczas złożyć wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji (art. 22 ust. 3 ustawy o broni i amunicji). Możliwość złożenia broni do depozytu powoduje, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie R. P. wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje zobowiązanie skarżącego do pozbycia się broni myśliwskiej pamiątkowej. Skarżący podniósł, ze przedmiotowa broń jest bronią niesprawną, zabytkową, która przedstawia jedynie wartość pamiątkową i osobistą. Nie ma możliwości używania przedmiotowej broni, jest ona uszkodzona i przechowywana w domu.
Odpowiedź na zażalenie złożył Komendant Główny Policji, wnosząc o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie właściwe stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji, wskazując na treść przepisu art. 22 ust. 3 ustawy o broni i amunicji, przewidującego obowiązek złożenia broni wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji. Skorzystanie bowiem z możliwości złożenia broni do depozytu powoduje, że wykonanie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych, bądź nieodwracalnych skutków.
W zaistniałej sytuacji zatem zasadnie Sąd I instancji odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.