Uzasadnienie
OZ 168/05
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt II SA/Gd 196/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (uwzględniając wniosek M. B. – T. i R. T., współwłaścicieli budynku przy ul. [...]) - wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Sopotu z dnia 28 sierpnia 2003 r., Nr UA – [...], wydanej na wniosek inwestora – [...] S.A., o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku pensjonatowego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w Sopocie wraz z przyłączami do sieci miejskich, przebudową przyłącza gazu do budynku przy ul. [...] i wewnętrzną instalacją gazową.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że skarżący uprawdopodobnili zaistnienie przesłanek, o których mowa w art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej p.p.s.a. Prowadzona bowiem budowa niesie za sobą ryzyko uszkodzenia budynku, którego wnioskodawcy są współwłaścicielami. Ponadto inwestycja utrudnia wjazd na posesję skarżących zarówno samochodami osobowymi jak i pojazdami służb miejskich. Stanowisko skarżących potwierdzone zostało opinią biegłego rzeczoznawcy budowlanego.
Na powyższe postanowienie dnia 14 września 2004 r zażalenie złożył pełnomocnik inwestora, [...] S.A, radca prawny A. K. – Ź., zarzucając między innymi naruszenie art. 61 §3 ustawy p.p.s.a, poprzez brak wykazania na czym miałaby polegać szkoda skarżących i dlaczego jej zakres może być uznany za znaczny. W zażaleniu zakwestionowano również opinię rzeczoznawcy jako nie uwzględniającą zmian dokonanych w dokumentacji złożonej do pierwotnego pozwolenia i wydaną na pół roku przed dokonaniem uzupełnień.
Równolegle z zażaleniem wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, [...] S.A. wystąpił z wnioskiem o zmianę, w trybie art.61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowego postanowienia z dnia 14 września 2004 r.
Postanowieniem z dnia 18 września Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił zmiany postanowienia, jednocześnie w odrębnym postanowieniu z tej samej daty wstrzymał wykonanie postanowienia z dnia 14 września 2004 r., do czasu rozpoznania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 196 p.p.s.a
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art.63 § 3 powoływanej już ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli w wyniku jej wykonania zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości, że Sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, winien rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, jednocześnie mając na uwadze nie tylko interes wnioskodawcy, lecz również interes pozostałych stron postępowania. W zaskarżonym postanowieniu Sąd Wojewódzki wskazał wprawdzie okoliczności jakie legły u podstaw uwzględnienia wniosku, jednakże nie wyjaśnił na czym miałoby polegać uszkodzenie budynku skarżących ani też jak ujemny wpływ inwestycji przekłada się na pojęcie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co słusznie zarzucono w zażaleniu. Poza tym wnoszący zażalenie skutecznie podważa stanowisko Sądu o braku wszechstronnego rozważenia interesów inwestora a w tym ustalenia kaucji. Wprawdzie Sąd nie jest zobowiązany do ustalenia kaucji, o jakiej mowa w art.35a ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz.
U z 2003 r. Nr 207, poz.2016 ze zm./., jednak w okolicznościach sprawy, mając na uwadze wartość inwestycji oraz ewentualne straty inwestora spowodowane zablokowaniem prac budowlanych, kwestia ta wymaga szerszego rozważenia. Należy przy tym dodać, że Sąd nie jest związany wysokością zabezpieczenia inwestora, gdyż rozstrzygnięcie takie podejmuje mając na uwadze całokształt sprawy, w tym również stan majątkowy skarżących /Komentarz do art. 35a ustawy Prawo budowlane, R. Dziwiński, P. Ziemski, Dom Wydawniczy ABC, 2005 r./.
Nie można również odmówić słuszności wywodom zażalenia wykazującym, że dotychczas wykonane roboty budowlane nie wykazały utrudnianie dojazdu a także związku przyczynowego tych robót z pęknięciami budynku sąsiedniego. Z dołączonej bowiem wraz z pismem z dnia 4 listopada 2004 r. przez pełnomocnika [...] S.A, dokumentacji fotograficznej nie wynika, aby pod realizację inwestycji zajęta została droga dojazdowa do posesji skarżących w taki sposób, który utrudniałby przemieszczanie się po niej pojazdów. Nie wynika również z opinii biegłego rzeczoznawcy budowlanego czy pęknięcia ścian w budynku skarżących są następstwem działania inwestora czy też stałym elementem sprzed podjęcia inwestycji. Kwestie te zatem wymagają jednoznacznych ustaleń i bliższego wyjaśnienia.
Poza tym należy podnieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na określeniu w jakim zakresie można wykonywać roboty budowlane na podstawie zaskarżonego pozwolenia na budowę. Tego rodzaju rozstrzygnięcie w postanowieniu o wstrzymaniu wykonania aktu będzie traktowane jako tymczasowe ukształtowanie stosunków prawnych wynikających z aktu na czas trwania postępowania przed sądem administracyjnym.
W tym stanie rzeczy mając na uwadze konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego w przedstawionym powyżej zakresie oraz potrzebę dokonania ponownej oceny zasadności wniosku należało, na podstawie art.185 § 1 w związku z art.197 § 2 cyt. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.