Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...], uchyliło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] w całości i stwierdziło nieważność pkt 2 decyzji Starosty M. z dnia [...], dotyczącego udzielenia zezwolenia Przedsiębiorstwu [...] Sp. z o.o. w O. na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów.
Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. w O. zaskarżyło powyższą decyzję i wniosło o wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli T. i A. S. oraz "[...]" Sp. z o.o. w M. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r. (sygn. akt II OZ 1155/07) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA stwierdził, iż strona nie wykazała wprost w czym miałaby się wyrażać szkoda bądź jakie skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny, bo treść skargi, w której zawarty jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się do kwestionowania zasadności tejże decyzji.
Pismem z dnia 27 grudnia 2007 r. skarżąca spółka podała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki to jest zwolnienie załogi zatrudnionej w M. z uwagi na brak robót w okresie jesienno-zimowym i wiosennym. Na skutek przestojów pracownicy utracą część zarobków, a przedsiębiorstwo zatrudnia [...] osób. Recykling materiałów betonowych i żelbetonowych w innej bazie przedsiębiorstwa nie może być wykonywany, gdyż spowodowałby dodatkowe nakłady finansowe związane z kosztami instalacji maszyn oraz transportu maszyn i ludzi. Składowanie betonu i żelbetonu na wysypiskach związane jest nie tylko z dużymi kosztami, ale spowoduje też degradację środowiska.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wskazał, iż w przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniosła, że naraża ona Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. w O. na znaczne koszty, związane z zakupem urządzeń do przetwarzania materiałów uzyskanych z rozbiórek, jednak duża wartość tych urządzeń nie została w żaden sposób uprawdopodobniona, bo przecież nie można uznać, aby cena innego typu nowego urządzenia przekonywała o cenie urządzeń posiadanych przez skarżącą spółkę. Przedłożone przez uczestników postępowania zdjęcia fotograficzne zaprzeczają wręcz temu aby maszyny te były bardzo dużej wartości. Nie jest to jednak rzecz najistotniejsza przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż strona skarżąca nie zostanie pozbawiona tych maszyn i urządzeń, będzie nadal ich właścicielem i będzie mogła z nich korzystać w innej bazie (z pisma z dnia 27 grudnia 2007 r. jasno wynika, iż jest to możliwe).
Powoływanie się na nieopłacalność korzystania z maszyn i urządzeń w innym miejscu jest nie tylko gołosłowne, ale i mało zrozumiałe, bo trudno jest zrozumieć dlaczego kruszenie betonu jest opłacalne tylko w M. zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżąca spółka nie wskazuje jakie prace wykonuje w okolicach M.. Demontaż maszyn, ich przewóz, instalacja maszyn na przygotowanym placu spowoduje z pewnością pewne koszty, co słusznie podnosi skarżące przedsiębiorstwo, jednak nie można uznać, aby w takim przypadku mogła powstać znaczna szkoda.
Zaprzestanie przez Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. w O. kruszenia betonu i żelbetonu w bazie w M. w świetle uzyskanych informacji i to zarówno od skarżącej spółki jak i uczestników postępowania z pewnością nie może być utożsamiane z zaprzestaniem prowadzenia działalności spółki i to z dwóch powodów. Po pierwsze w M. jest tylko jedna z baz spółki, po drugie kruszenie betonu jest tylko jedną z prac wykonywanych przez spółkę o czym przekonuje choćby nazwa firmy - Przedsiębiorstwo [...].
Rzeczą nieprawdopodobną jest aby zaprzestanie kruszenia betonu pociągnęło za sobą zwolnienie z pracy prawie [...] osób. Właśnie liczba osób pracujących w bazie w M. przekonuje o tym, iż kruszenie betonu i żelbetonu jest działalnością uboczną, gdyż rzeczą niemożliwą jest, aby przy kruszeniu odpadów pracowało tyle osób, dlatego też zaprzestanie tej działalności nie powinno spowodować zwolnień pracowników.
Zaprzestanie kruszenia betonu nie jest równoznaczne z likwidacją bazy przedsiębiorstwa w M., dlatego też zupełnie chybione są argumenty dotyczące dodatkowych kosztów dowozu pracowników do pracy (tu skarżące przedsiębiorstwo samo przyznaje, iż nie będzie zwolnień). Nie można też za racjonalny argument uznać tego, że zaprzestanie kruszenia betonu w bazie przedsiębiorstwa w M. spowoduje degradację środowiska naturalnego i przez to trudne do odwrócenia skutki.
W tej sytuacji Sąd stwierdził, że skarżąca spółka nie wykazała, iż odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, sąd takich okoliczności też się nie doszukał.
Na powyższe postanowienie Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. w O. złożyło zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Strona skarżąca w pełni podtrzymała swoje wywody zawarte w piśmie z dnia 27.12.2007 r. i dodatkowo wyjaśniła, że:
- - kruszenie betonów nie jest jedyną działalnością strony skarżącej, ale w znacznym stopniu uzupełnia jej działalność i powoduje znaczące obniżenie kosztów z racji używania /przy budowach i remontach dróg i mostów/ odzyskanych materiałów,
- - sprawa wartości maszyn została szczegółowo omówiona w wyżej powołanym piśmie. Spółka nigdzie nie określiła ich wartości, ponieważ są to maszyny starego typu, których już się nie wytwarza i których wartość w chwili obecnej trudno ustalić. Dla Spółki te maszyny maja dużą wartość, gdyż w ramach potrzeb, prowadzone jest kruszenie betonu, co obniża koszty budowy i remontu obiektów. Sąd wydając przedmiotowe postanowienie dokonał nadinterpretacji wartości maszyn. Nadto ocenił maszyny na podstawie zdjęć nie wiadomo przez kogo wykonanych i nie wiadomo z czyją inicjatywy i za czyją zgodą,
- - WSA w Olsztynie przyjął, iż zmiana lokalizacji bazy kruszenia betonów jest możliwa, co jest nieprawdą, gdyż strona skarżąca wykazała w powołanym piśmie, iż obecna lokalizacja bazy jest najbardziej ekonomiczna z punktu widzenia koncentracji robót drogowo - mostowych. Sąd uznał wyjaśnienia strony skarżącej za gołosłowne, co nie jest prawdą. W okolicy M. przebiega droga krajowa Nr [...], na której będą koncentrować się roboty w ramach programu rządowego. Jest to jedyna droga na terenie województwa [...], której remont i przebudowa objęta jest programem rządowym. Materiały odzyskane z kruszenia betonu będą i są bezwzględnie konieczne do remontów i przebudowy tej drogi.
Strona skarżąca nigdy nie podnosiła, że zaprzestanie kruszenia betonu na bazie w M. spowoduje likwidacją Spółki. Starała się wykazać, że likwidacja kruszenia betonu w M. obciąży Spółkę dodatkowymi, zbędnymi kosztami /zakup materiałów odzyskanych przez innych wytwórców albo zakup materiałów nie z odzysku/. Również, bardzo znacznym obciążeniem dla środowiska będzie składowanie niemineralizujących się odpadów betonu.
Strona skarżąca podtrzymała swoje wywody odnośnie sprawy pracowników i dodatkowo wyjaśnia: - pracownicy zatrudnieni na bazie w M. wykonują kruszenie betonu tylko i wyłącznie w okresach przerw produkcyjnych, kiedy nie ma dla nich innych prac. Likwidacja tej działalności spółki w M. spowoduje konieczność albo udzielania urlopów bezpłatnych albo zwolnień z pracy albo też zawierania z pracownikami tylko czasowych umów o pracę. Takie działanie Spółki spowoduje utratę zarobków części załogi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała w przekonywujący sposób, iż wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zauważyć, iż Sąd I instancji dokonał wnikliwej analizy pisma strony skarżącej z dnia 27 grudnia 2007 r. pod względem możliwości spełnienia w razie wykonania przedmiotowej decyzji skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., będących jednocześnie przesłankami wstrzymania wykonania aktu administracyjnego a wnioski jakie wyprowadził przemawiają za odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zwrócił uwagę w zaskarżonym postanowieniu, iż zaprzestanie przez Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w O. działalności w bazie w M. nie może być utożsamione z zaprzestaniem działalności Spółki, gdyż baza ta jest jedną z baz Spółki, ponadto kruszenie betonu jest tylko jedną z prac wykonywanych przez Spółkę. Powyższe wnioski znalazły swoje potwierdzenie w treści zażalenia, w którym przyznano, iż kruszenie betonu nie jest jedyną działalnością Spółki, zmiana lokalizacji bazy jest możliwa a strona skarżąca nigdy nie podnosiła, że zaprzestanie kruszenia betonu w bazie w M. spowoduje likwidację Spółki. Co prawda strona skarżąca wskazała, iż obecna lokalizacja bazy jest najbardziej ekonomiczna a kruszenie betonu w znacznym stopniu uzupełnia jej działalność i powoduje znaczne obniżenie kosztów ale w ocenie Sądu orzekającego w sprawie niniejszej nie są to argumenty, które wskazywałby na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków a tym samym uzasadniały wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Odnośnie sprawy pracowników, Spółka sama podniosła, iż pracownicy zatrudnieni w bazie w M. wykonują kruszenie betonu tylko w okresach przerw produkcyjnych, kiedy nie ma dla nich innych prac. Z powyższego można wyprowadzić wniosek, iż osoby pracujące w bazie w M. są zatrudnieni przy kruszeniu betonu tylko dodatkowo i mogą znaleźć zatrudnienie przy innych robotach wykonywanych przez przedsiębiorstwo. Argument o utracie zarobków części załogi nie wydaje się więc przekonywujący.
W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2008 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżone postanowienie zostało w sposób szczegółowy uzasadniony a wnioskom wyciągniętym przez Sąd przemawiającym za odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie sposób odmówić trafności.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.