Uzasadnienie
W dniu 30 października 2010 roku Z.W. i B.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2009 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazali, że nie są w stanie uiścić opłat ze względu na swój stan zdrowia oraz sytuacje majątkową.
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r. pozostawiono zawarte w zażaleniu wnioski strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach z zakresu skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżących do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości, bowiem przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nakazanie wykonania rozbiórki, który mieści się we wskazanej wyżej kategorii spraw, a jednocześnie sprawa ta nie jest objęta wpisem stosunkowym.
Skarżący w treści zażalenia nie podniośli żadnych argumentów zmierzających do zakwestionowania kwoty wpisu objętego wezwaniem, ograniczając się jedynie do opisania swojej trudnej sytuacji materialnej. Wyjaśnić zatem należy, że trudna sytuacja materialna nie uzasadnia uchylenia zarządzenia o wezwaniu do wpisu. Zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Kolejnym wyjątkiem od zasady obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy. Jak wyżej wskazano, Sąd I instancji uznał, że wraz z zażaleniem strony wystąpiły o przyznanie prawa pomocy, jednakże postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r. pozostawiono wnioski stron bez rozpoznania, wobec braku nadesłania wniosku na urzędowym formularzu. Nie może mieć to jednak wpływu na zasadność wydanego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.