Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2004r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania A. S. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie dozna uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny w sytuacji uiszczenia wpisu od skargi.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący A. S. podnosząc, że Sąd I instancji naruszył konstytucyjną zasadę równości wobec prawa, a nadto nie uwzględnił kosztów utraty znacznej części jego zarobków na dojazd i wyżywienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Z oświadczenia o stanie majątkowym skarżącego wynika, że utrzymuje się on wraz z matką i bratem z dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego, ze stosunku pracy oraz emerytury, których łączna wysokość wynosi 1973 zł 89 gr. Należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd I instancji, że przy tych dochodach, poniesienie kosztów postępowania sądowego nie przekracza jego możliwości finansowych.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, ażeby wyjątkowo odstąpić od tej zasady, tym bardziej, że po uiszczeniu wpisu w wysokości 100 zł skarżący ma zapewnioną możliwość rozpoznania jego sprawy przez sąd administracyjny.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.