Uzasadnienie
Ł. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...], w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej.
Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 171/08, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, wskazując, iż orzeczenie to nie daje skarżącemu żadnych praw, jak również nie nakłada na niego żadnych obowiązków, a tym samym nie podlega wykonaniu.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2008 r.
Ponadto, w dniu 6 stycznia 2009 r. Ł. P. udzielił pełnomocnictwa ustanowionemu dla niego z urzędu adw. Ł. O..
Na wniosek pełnomocnika skarżącego, również i jemu doręczono w dniu 15 stycznia 2009 r. odpis w/w postanowienia.
Ł. P., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł w dniu 22 stycznia 2009 r. zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, iż zaskarżone orzeczenie może spowodować nieodwracalne skutki w postaci przeniesienia go do rezerwy, co pozbawi go miejsca pracy i przekreśli jego karierę w armii.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 178 tej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną - a na mocy art. 197 § 2 ustawy również zażalenie - wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący otrzymał postanowienie z dnia 5 grudnia 2009 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia w dniu 29 grudnia 2008 r. Podkreślenia wymaga, iż skarżący mógł sporządzić zażalenie na w/w postanowienie samodzielnie, bowiem przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują obowiązku sporządzenia takiego zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Zatem określony w art. 194 § 2 powołanej ustawy siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upłynął w dniu 5 stycznia 2009 r. Tym samym zażalenie skarżącego wniesione w dniu 22 stycznia 2009 r. należy uznać za spóźnione.
Na marginesie zaznaczyć należy, iż na bieg w/w terminu nie ma wpływu fakt, iż skarżący dopiero w dniu 6 stycznia 2009 r. ustanowił pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, który w jego imieniu wniósł zażalenie. Termin, o którym mowa w art. 194 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest bowiem terminem ustawowym, nie podlega więc skróceniu ani przedłużeniu, możliwe jest natomiast jego przywrócenie na zasadach ogólnych. W judykaturze przyjęto zaś pogląd, że ustanowienie pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia środka odwoławczego, bądź udzielenie pełnomocnictwa po tym terminie, mimo, że nastąpiło niezwłocznie po wyznaczeniu pełnomocnika przez właściwy organ samorządu zawodowego, może stanowić jedyne okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bądź skargi kasacyjnej. Na tym stanowisku stanął Sąd Najwyższy (post. z dnia 27 września 2001 r., II OZ 51/01, OSNP 2003/13/324), podobnie także wielokrotnie stwierdzał Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienia w sprawach o sygn. akt II OZ 1266/06, II OZ 1267/06, II OZ 623/05, II OZ 235/07, II OZ 318/07, II OZ 488/07). W przedmiotowej sprawie jednak pełnomocnik skarżącego nie złożył wraz z zażaleniem wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności - art. 61 § 4 powołanej ustawy.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu