Postanowienie NSA z 15 kwietnia 2005 r., II OZ 178/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 grudnia 2004r. sygn. akt II SA/Lu 690/04 o odmowie przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 września 2004r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o wstrzymaniu użytkowania obiektu oraz nakazania przedłożenia określonych dokumentów postanawia: - oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Krystyna Borkowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 grudnia 2004r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania A. S. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że sytuacja materialna skarżącego nie uzasadnia zwolnienia go od wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący A. S. podnosząc, że Sąd I instancji naruszył konstytucyjną zasadę równości wobec prawa, a nadto nie wziął pod uwagę jego wydatków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Z oświadczenia o stanie majątkowym skarżącego wynika, że utrzymuje się on wraz z matką i bratem z dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego, ze stosunku pracy oraz emerytury, których łączna wysokość wynosi 1973 zł 89 gr. Należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd I instancji, że przy tych dochodach, poniesienie kosztów postępowania sądowego nie przekracza jego możliwości finansowych.

Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, ażeby wyjątkowo odstąpić od tej zasady, tym bardziej, że po uiszczeniu wpisu w wysokości 100 zł skarżący ma zapewnioną możliwość rozpoznania jego sprawy przez sąd administracyjny.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.