Uzasadnienie
J. J. wnioskiem z dnia 11 stycznia 2011 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wyłączenie sędziego WSA S. W. od orzekania w sprawie z jej skargi na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku gospodarczego. W uzasadnieniu wniosku wskazano na okoliczności wywołujące wątpliwości co do bezstronności sędziego, prowadzące do podważenia gwarancji obiektywizmu sędziowskiego, bezstronnego wymiaru sprawiedliwości jak i społecznego zaufania do wymiaru sprawiedliwości, ponieważ sędzia skupia się wyłącznie na argumentacji organu administracji pomijając stanowisko skarżącej, w związku z tym strona uważa, iż sędzia nie jest obiektywny i nie gwarantuje sprawiedliwego rozpoznania sprawy. W ocenie strony pominięcie przedstawienia jej argumentacji jest sprzeczne z zasadą bezstronności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r., na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego WSA S. W. od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 1064/10 wskazując, iż rozpoznając wniosek skarżącej miał na uwadze nie tylko kwestię istnienia stosunku osobistego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ale i innych okoliczności, które mogą wywoływać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Jednakże zdaniem Sądu, wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona nie wskazała okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, iż między wskazanym sędzią a stroną zachodzi jakikolwiek stosunek osobisty. Nie podniosła również istnienia innych okoliczności, które wywoływałyby uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Podniesione przez stronę zarzuty dotyczące rzekomych nieprawidłowości w prowadzeniu sprawy, nie mogą stanowić okoliczności uzasadniających wystąpienie z wnioskiem o wyłączenie sędziego, a w konsekwencji przedmiotu oceny w postępowaniu wszczętym takim wnioskiem.
Dodatkowo z oświadczenia z dnia 20 stycznia 2011 roku, złożonego przez sędziego S. W. wynika, iż nie łączą go z wnioskodawcą, jak również z pozostałymi stronami postępowania, stosunki, o których mowa w przepisach art. 18 i art. 19 p.p.s.a.
Skarżąca pismem z dnia 16 lutego 2011 r. złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2011 r., podnosząc, iż sędzia WSA S. W. nie jest obiektywny i nie gwarantuje obiektywnego rozpoznania sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa - art. 18 § 1 p.p.s.a. - wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, że brak jest podstaw do wyłączenia sędziego S. W. zgodnie z wnioskiem skarżącej. Podniesione przez stronę argumenty nie wypełniają dyspozycji przepisu art. 18 p.p.s.a., co skutkowałoby wyłączeniem sędziego od orzekania w sprawie z mocy samej ustawy. Również nie stanowią wystarczającej przesłanki uzasadniającej zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego stosownie do treści art. 19 p.p.s.a.
Sędzia którego wniosek w niniejszej sprawie dotyczył, złożył wymagane oświadczenie. Wobec stanowiska, jakie zaprezentował Sąd Najwyższy, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55), oraz tego, że skarżąca nie wskazała, ani też nie udowodniła żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego wniosek, należało uznać zarzuty w tej kwestii za nietrafne.
Mając powyższe na uwadze, wobec nienaruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.