Uzasadnienie
II OZ 179 / 10
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia Z. K. terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 1 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. K. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że skarżący nie uiścił wpisu w terminie siedmiu dni, który zakreślono w doręczonym mu zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału w sprawie wezwania do uiszczenia tej opłaty.
Odpis postanowienia z dnia 1 października 2009 r. doręczono skarżącemu w dniu 6 października 2009 r. natomiast w dniu 13 października 2009 r. Z. K. złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. We wniosku tym skarżący stwierdził, że dokonał opłaty w terminie siedmiu dni od daty, jaką zaznaczył na własnym potwierdzeniu wezwania i że uiszczenie wpisu po terminie nastąpiło prawdopodobnie na skutek pomyłki jego lub poczty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmawiając skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, wskazał, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia stronie odpisu postanowienia Sądu z dnia 1 października 2009 r., to jest dniu 6 października 2009 r. Przedmiotowe żądanie złożono zatem z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
Odnosząc się do argumentacji skarżącego, Sąd podkreślił, że część podnoszonych okoliczności z założenia nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu. Z. K. kwestionuje, bowiem w istocie przyjęte przez Sąd w postanowieniu z dnia 1 października 2009 r. ustalenie, co do daty doręczenia mu odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2009 r. wzywającego do uiszczenia wpisu. W konsekwencji kwestionuje, więc prawidłowość postanowienia Sądu z dnia 1 października 2009 r., co uczynić może wyłącznie przez wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Ponadto Sąd zauważył, że twierdzenie skarżącego, jakoby nastąpiła pomyłka we wskazaniu daty doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 18 sierpnia 2009 r. nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, z których wynika, że odbiór przesyłki pocztowej, Z. K. pokwitował osobiście w dniu 26 sierpnia 2009 r., po uprzednim jej awizowaniu w dniu 25 sierpnia 2009 r. i pozostawieniu w Urzędzie Pocztowym. Natomiast uiszczenie opłaty w terminie siedmiu dni od daty, jaką skarżący wpisał na własnym potwierdzeniu wezwania, czy też jego ewentualna pomyłka w obliczeniu terminu do uiszczenia wpisu nie stanowiły okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności procesowej.
Sąd pierwszej instancji stwierdził również, iż pomyłka, czy też błędne oznaczenie daty odbioru przesyłki sądowej we własnej dokumentacji nie mogą ekskulpować skarżącego. Tego typu działanie strony postępowania oznaczało w ocenie Sądu brak staranności, wobec czego nie może zostać ono uznane za uzasadniające przywrócenie mu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. K., wnosząc o jego uchylenie w całości i przywrócenia mu terminu zgodnie z wnioskiem. Skarżący wniósł także o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że musiało dojść do błędu we wskazaniu daty na dowodzie wpłaty i nie ma w tym jego winy, a skutki odrzucenia skargi są w jego ocenie zbyt restrykcyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. Stwierdzić trzeba, iż oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji nie podważono we wniesionym zażaleniu. Twierdzenia skarżącego, iż "musiało dojść do błędu we wskazaniu daty i stąd późniejsza w dacie na dowodzie wpłaty" nie stanowią przedstawienia takich okoliczności, które pozwalałby na zakwestionowanie stanowiska i wniosków przestawionych w skarżonym postanowieniu.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił zażalenie.