Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania I. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji wskazano, że wnioskodawczyni, mimo wezwania Sądu, nie nadesłała odpisów zeznań podatkowych za lata 2002 i 2003.
Na powyższe postanowienia zażalenie złożyła I. W.. W zażaleniu podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zastosował wobec niej szykany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek zawarty w zażaleniu, aby Sąd zobowiązał II Urząd Skarbowy w Gdańsku do dostarczenia odpisów zeznań podatkowych wnioskodawczyni, nie może odnieść zamierzonego skutku. Powołany przepis nie pozostawia bowiem wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
Należy podkreślić, że przepis art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Działanie Sądu oparte na powołanej podstawie prawnej zasługuje w niniejszej sprawie na aprobatę, gdyż zmierzało do dokładnego zbadania wszelkich okoliczności celem rozpatrzenia wniosku I. W., nie stanowi natomiast szykany skierowanej przeciwko wnioskodawczyni.
W niniejszej sprawie uznać należy, że I. W. nie przedłożyła żądanych dokumentów, a zatem nie wykazała tych okoliczności, które były niezbędne do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.