Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 18 lutego 2015 r. oddalił wniosek A. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] listopada 2014 r. w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółdzielnia.
Wyrokiem z 31 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 31 marca 2015 r. oddalającego skargę w tej spawie, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upadało w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Regulacja ta uległa zmianie na skutek nowelizacji ustawy p.p.s.a. dokonanej ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), jednak Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje oceny zaskarżonego postanowienia uwzględniając stan prawny z daty jego wydania.
Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. O powyższym świadczy z jednej strony fakt, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upadało w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy), a z drugiej strony możliwość wstrzymania przez sąd I instancji wykonania zaskarżonego aktu do czasu uprawomocnienia się wyroku w przypadku uwzględnienia skargi (art. 152 ustawy). W konsekwencji zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem I instancji wydaniem wyroku czy też postanowienia spowodowało, że sąd ten nie miał uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro zaś po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy p.p.s.a., wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, to tym bardziej bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.
Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z 61 § 6, art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.