Postanowienie NSA z 24 stycznia 2018 r., II OZ 18/18

Wydany

24 stycznia 2018 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2046/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 29 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał E. C. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...].

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła E. C., podnosząc, że zaskarżone zarządzenie jest bezprzedmiotowe, ponieważ przedmiotowa skarga jest objęta skargą z dnia 9 sierpnia 2017 r., która jako przedwczesna powinna podlegać odrzuceniu. Strona skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja (doręczona 17 czerwca 2017 r.) była przedmiotem uzupełnienia organu w trybie art. 111 § 1 K.p.a. na wniosek skarżącej z dnia 27 czerwca 2017 r. W takim zaś przypadku termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia postanowienia dotyczącego uzupełnienia decyzji, co też nastąpiło w dniu 15 września 2017 r. Skarżąca wskazała, że w dniu 13 października 2017 r. wniosła kolejną skargę, która nie została dotychczas zarejestrowana pod nowym numerem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie na zarządzenie z dnia 30 sierpnia 2017 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Jednocześnie skarżąca nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., a przed wydaniem ww. zarządzenia nie uzyskała prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Ponadto okoliczność przedwczesnego złożenia pisma z dnia 9 sierpnia 2017 r. jako skargi na ww. decyzję Wojewody nie ma wpływu na legalność wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu. Należy wskazać, że przed wydaniem zaskarżonego zarządzenia do akt sprawy dołączono pismo z dnia 13 października 2017 r. stanowiące skargę na tę samą decyzję Wojewody, jednak wniesione w terminie jaki przysługiwał skarżącej na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 111 § 2 K.p.a. Co prawda, Sąd I instancji nie poinformował skarżącej w trybie art. 6 p.p.s.a. o dołączeniu terminowo wniesionej skargi do akt o sygnaturze VII SA/Wa 2046/17. Wobec zaistniałych w sprawie okoliczności dotyczących terminowego wniesienia skargi wskazane wyżej zaniedbanie Sądu, jak i podnoszone w zażaleniu kwestie dotyczące rozpoznania nieterminowo wniesionego pisma (skargi) z dnia 9 sierpnia 2017 r. nie mogły mieć wpływu na ocenę legalności skierowanego do skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.