Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 sierpnia 2004 r. J. B., R. R., W. S., M. C. i B. D. wnieśli skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy nr SKO-I-8331/210/1,3,4,5,6/04.
Pismem z dnia 6 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał skarżącego W. S. do nadesłania podpisanego egzemplarza skargi i uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. – w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 7 września 2004 r.
W dniu 12 października 2004 r. Wojciech Szamański wniósł wniosek "o przywrócenie prawa do wszczęcia postępowania". W uzasadnieniu tego wniosku podał, że M. C. otrzymał pismo, że z powodu braku uiszczenia wpisu jego skarga została odrzucona. W. S. podniósł, iż wpisu nie uiścił także on, ponieważ w poprzednich wezwaniach podawano informacje, że uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych z tego obowiązku. Złożył się więc wspólnie z J. B., który dokonał wpłaty 500 zł.
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Bd 759/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Na powyższe postanowienie Sądu, doręczone w dniu 28 grudnia 2004 r., skarżący wniósł w dniu 4 stycznia 2005 r. zażalenie. Twierdzi w nim, że sprawa dotyczyła jednej sprawy i wpłaty dokonali wszyscy solidarnie. Zatem niesłusznie wezwani zostali osobno do uiszczenia wpisów, skoro ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przewiduje łączny wpis, gdy "zażalenie dotyczy jednej sprawy".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Skarżący otrzymał wyraźnie sformułowane wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr SKO-I-8331/210/3/03/04 pod rygorem odrzucenia jego skargi.
Wezwanie to nie zawierało pouczenia o możliwości solidarnego uiszczenia wpisu, więc skarżący nie miał możliwości wywnioskowania, że możliwość taka istnieje w tej sprawie. Jeśli natomiast miał jakiekolwiek wątpliwości, to mógł zwrócić się do Sądu o wyjaśnienie, lub złożyć zażalenie, co do wysokości ustalonego wpisu. Nie może natomiast być uznane za niezawinione działanie skarżącego, który sam decyduje, wbrew otrzymanemu wezwaniu, że wniesione skargi podlegają wspólnej opłacie. Ponadto skarżący nie przedłożył także we wskazanym terminie podpisanego egzemplarza skargi, czego nie uzasadnił w jakikolwiek sposób.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 i 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu następuje na wniosek strony, w którym należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu.
Brak winy oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Wniosek taki należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, której termin został uchybiony.
W niniejszej sprawie skarżący w zażaleniu nie uprawdopodobnił braku winy w niedokonaniu czynności w terminie, nie zachował bowiem należytej staranności w dbałości o swoje sprawy. Ponadto wraz z wnioskiem powinien był złożyć podpisany odpis skargi oraz uiścić należny wpis sądowy. Skarżący zatem nie spełnił niezbędnych warunków przywrócenia terminu i zażalenie należy uznać za niezasadne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.